МАНТИҚУТ-ТАЙР

Кўкни ул тойчоққа ўхшаб сакратар,

Унга ул зарин ҳилолни наъл этар

.

Кўкни кўк аҳлига дастурхон қилур,

Хон уза равшан қуёшни нон қилур.

Қоятошдин теваю нор келтирар,

Зар ҳўкиздин нолаю зор келтирар

.

35      Руҳни пок сувратда кўрсатмиш, ажаб,

Барча ишга бир ҳовуч тупроқ сабаб.

Нафси саркаш бошини индирди ул,

Танга жон, жонга имон сингдирди ул.

Топди залвор тоғ унинг тадбиридин,

Баҳр сув бўлди уят, ташвиридин.

Ер унинг кўйида чун жонсадқадир,

Кўк унинг дорбозасида ҳалқадир.

Меҳридин саккиз биҳишт эрмиш нишон,

Етти дўзах унга оний, бир замон.

40      Жумла тавҳид ичра мустағрақ анга,

Дема мустағрақки, мавҳ мутлақ анга.

Гар киши пайкон отиб, қон айлагай

,

Ғунча қонин зеби пайкон айлагай.

Ё суманга кийдирар тожи саро,

Лола бошига илар қондин кулоҳ.

Қўндирар наргисга гоҳи тожи зар,

Сўнгра ул тожига шабнамдин гуҳар.

Ақлу ҳуш ҳайратда, дил сўзон анга,

Осмон саргашту ер ҳайрон анга.

45 Баҳру дарёда балиқ, то кўкда моҳ.

Ҳар не мавжуд, бергуси андин гувоҳ.

Ер паст, осмон баланддир қанчалар,

Ҳар бириси айрича бергай хабар.

Сув ва тупроқ, ел ва оташ айлагай,

Ҳар биридин сиррини фош айлагай.

Лой      қориб, балчиқ пишитди қирқ сабоҳ,

Жонга ором берди сўнгра тан аро.

Жонки кирди, тан тирикдир, зиндадир,

Ақлу ҳуш берди, кўришлик ундадир.