МАНТИҚУТ-ТАЙР

Жоним остонангдадир бойлаб камар,

Гавҳари тиғи забоним бор магар.

Ҳар гуҳар сочдим забонимдин уни

Йўлларингда, қаъри жонимдин уни.

Баҳри жоним бўлди чун гавҳарфишон,

Токи топгаймен дебон сендин нишон.

400 Гар нишонингдин нишон келгай менга,

Бенишонлик бир нишон бўлгай менга.

Ҳожатим улдирки, эй олий гуҳар,

Лутф этиб, ҳолимга солгайсен назар.

Ул назардин бенишонлик келгуси,

Бенишонлик, жовидонлик келгуси.

Ҳар нечук ширку гумонда йўк нажот,

Боридин пок эт мени, эй пок зот.

Юз қаро қилма гуноҳдин, этма хор,

Мен адашмен сенга, этгил эътибор.

405 Бир гўдакдирмен йўлингда, сувга ғарқ,

Шул қаро гирдоб аро андуҳга ғарқ.

Кўзларим тортмиш қаро сувдин қаро,

Тут қўлимдин, йўлга сол, эй муқтадо.

ТІР?РљРћРЇРў

Сувга тушди бир анонинг боласи,

Кўкка учди ул сабабдин ноласи.

Сув оқарди, тўлқин ичра жонсарак,

Гоҳ чўкиб, қалқиб борар эрди гўдак.

Қўл-оёқ силкирди, боқмай зорига,

Элтар эрди сув тегирмон сорига.

410 Новга етганда ано кўрди уни,

Сувга отди ўзни, қутқарди уни.

Бағрига босди, ҳарорат этди бахш,

Сув бериб, жонига роҳат этди бахш.

Эйки меҳринг юз анодин ҳам зиёд,

Бизга бул ғарқи балодин бер нажот.

Ғарқ бўлиб гирдоби ҳайрат ичра биз,

Чун оқармиз оби ҳасрат ичра биз.

Ул гўдак янглиғ чўкиб, қалқиб шу тоб,

Талпинармиз, дилда дарду изтироб.