МАНТИҚУТ-ТАЙР

540 Душманига меҳру шафқат этди чун,

Бубакрга қаҳру кин этгай нечун?

Душмани деб шунчалар ғам чекди ул,

Бас, нетиб Аътийққа душманлик қилур?

То жаҳон тургай, топилмас ҳеч қачон

Муртазодек унга дўсту меҳрибон.

Неча дерсанки, Али мазлум эди,

Чун халофат ҳаққидин маҳрум эди.

Шери Ҳақ эрди Али, бош узра тож,

Шерга ким айлар зулм, эй кўзни оч.

ТІРђР—Р РђРўР? РђР›Р? ТІРђТљР?ДА РЇРќРђ Р‘Р?Р  ТІР?РљРћРЇРў

545 Йўлда бир манзилга қўнмишди Расул,

Сув беринг лашкарга, деб амр этди ул.

Бир киши борди қудуққа, қайтди боз,

Деди: сув эрмас қудуқда, қон, холос.

Сўрдиким, билгаймисиз не борини?

Муртазо айтмиш анга асрорини…

Тинглабон чун ўртаниб, бўлмиш қуруқ,

Ложарам сўнг қонга тўлмишдир қудуқ…

Кимсаким, жонида бундоқ зори бор,

Бир чумолига нечук озори бор?

550 Ўртанур жонинг таассубдин ҳама,

Муртазода бўйла жон йўқ, сўйлама.

Муртазони этма аслингга қиёс,

Ҳаққа ғарқ эрди тамом ул ҳақшунос.

Бўйлаким мустағриқи кор эрди ул,

Қўй хаёлотингни, безор эрди ул.

Сен каби пуркийна эрса Муртазо,

Мустафо хайлига айларди низо.

Ул эди сендин кўра мардонароқ,

Этмамишди кимсага кийну нифоқ.

555 Бўйла ноҳақ эрса гар Сиддиқ, ажаб,

Улки барҳақ ҳақни айларди талаб.

Турдилар ул хайли Уммул-мўминин,

Динни четлаб, этдилар Ҳайдарга кийн.

Солдилар гар неча ғавғо, ғулғула,

Этди дафъ бу ишни Ҳайдар зўр ила.