МАНТИҚУТ-ТАЙР

Ҳар неким ул авали сув эрди, бас,

Охири тупроқ бўлиб, топгай абас.

Сувда кўргайму киши сабру қарор?

Сувда тургайму иморат устувор?

РљРђРљР›Р?РљРќР?РќР“ РЈР—Р  СЎРАГАНР?

Келди каклик сўнг, хиромон келди ул,

Солланиб, сармасту хандон келди ул.

875 Чун шафақ тўнли, қизил минқор эди,

Қонга тўлган кўзлари ҳушёр эди.

Маскани гоҳ чўққи эрди, гоҳ камар,

Гоҳи тиғ олдида ожиз бош эгар…

Деди: конлар бошида парвонамен,

Лаъли гавҳар ишқи бирлан ёнамен.

Ул сабабдинким кезармен тоғу тош,

Гавҳарим тепмоққа айлармен талош.

Урди ўт жонимга гавҳар оташи,

Хуш дурур жонимни бундоқ ўрташи.

880 Ҳар сафар бошин кўтарса оташ ул,

Кўнглим ичра тошларимни хун қилур.

Боқки, оташ тошни ҳам хун айлагай,

Таъсир этгай-да, дигаргун айлагай.

Бас, асири тошу оташмен мудом,

Бенаводирмен, мушаввашмен мудом

.

Ўртаниб бундоқ, ютормен реза тош,

Сўнгра ухлармен қўйиб тош узра бош.

Эй ёронлар, бўйладир ҳолим менинг,

Бир кўринг, не тийра аҳволим менинг.

885 Улки тошга бош қўйиб, тош чайнагай,

Борму ҳожат, не учун жанг айлагай?

Қатма-қатдир дилда дарду ғамларим,

Тортадир тоғларга ишқи гавҳарим.

Кимга хуш гавҳардин ўзга бир вақо,

Р?лкидин кетгай РІР°Т›РѕСЃРё, бебақо.

Мулки гавҳарда низоми жовидон,

Ул сабаб пайваста этдим унга жон.

Менки тоғ девонаси, марди гуҳар,

Улфатим ҳар лаҳза ул тоғу камар.