Қуёш барибир чиқаверади

Shunday qilib, biz barga tushdik-da, soda aralashtirilgan viski ichdik. Kon devor yonida turgan shisha to�la yashiklarga qarab:

– Bu yer yaxshi ekan, – deb qo�ydi.

– Ichkiligi ko�p, – ma’qulladim men.

– Menga qarang, Jeyk! – U peshtaxtaga suyanib oldi. – Hayotingiz o�tib boryapti-yu, siz bo�lsangiz, undan hech foydalana olmayapsiz, siz buni his qilganmisiz? O�zingizga berilgan umrning deyarli yarmini yashab bo�lganingiz haqida hech o�ylab ko�rganmisiz?

– Goho-goho o�ylab qo�yaman.

– Yana o�ttiz – qirq yildan keyin bu yorug� dunyoda bo�lmasligimizni bilasizmi?

– Qo�ysangiz-chi, Robert, – dedim men. – Qo�ying, bu gaplarni.

– Buni jiddiy aytyapman.

– Endi shuniyam tashvishini qilaymi? – dedim men.

– Bekor qilasiz.

– O�z vaqtida ko�p narsaning tashvishini chekkanman. Yetar endi.

– Baribir Janubiy Amerikaga borishni istayman.

– Quloq soling, Robert. Boshqa mamlakatga borganingiz bilan hech nima o�zgarib qolmaydi.

Bularning hammasini men boshimdan kechirganman. Bir joydan ikkinchi joyga ko�chib, o�zingizni ovutolmaysiz. Bunga hech nima yordam berolmaydi.

– Lekin o�zingiz Janubiy Amerikaga hecham bormagansiz-ku.

– Janubiy Amerikangiz boshingizda qolsin! Agar siz hozirgi kayfiyatingiz bilan o�sha yoqqa borsangiz, hamma narsa o�z holicha qolaveradi. Parij – ajoyib shahar. Nega endi siz Parijda bemalol yashay olmayapsiz?

– Parij jonimga tegdi.

Lotin kvartalidan bezib ketdim.

– U yoqqa bormay qo�yaqoling. O�z holingizcha sayr qilib ko�ring, o�shanda nima bo�lishini ko�rasiz.

– Menga hech qachon hech nima bo�lmaydi. Bir marta yolg�iz o�zim tun bo�yi sayr qilib yuruvdim, hech nima sodir bo�lmadi, faqat velosipedli politsiyachi meni to�xtatib, hujjatlarimni so�radi.

– Nahotki tunda shahar go�zal bo�lmasa?

– Men Parijni yoqtirmayman.

Tavba, muncha qaysar bo�lmasa-ya! Konga achinib ketdim.

Men unga hecham yordam qilolmasdim, chunki bir gap deyishim bilanoq darrov uning ikkala mutaassib g�oyasiga duch kelardim: «Hamma narsadan qutulishning yagona yo�li – Janubiy Amerikaga jo�nab ketish va Parijni yoqtirmaslik» fikrida turib olgan edi. Birinchi g�oyani kitobdan o�qib olgan, ikkinchisini ham aftidan, kitobdan olgan bo�lsa kerak.

– Xo�sh, endi men yuqoriga chiqib telegramma jo�natishim kerak, – dedim.