Илоҳийнома

Басе бу чархи гардун шеваси шул,

Кишига бермагай ҳаргиз омон ул.

Ва сенда неки бор ул, кому ноком,

Кетар бир кун бари, топгай саранжом.

Агарчи молу мулкинг кўкка етгай,

Йўлинг андоқ жудолик бирла битгай.

60     Магар дунёйи фонийдин, инон сен,

Насиб этса кафан, шоҳи жаҳонсен…

Тиларсен, эй азиз, шоҳи жаҳонлиқ,

Ўзингга ганжу давлат, комронлиқ.

Агар истар эса, бергай У ганжни,

Йўқ эрса, бермагай, сургай у ганжни.

Хабардор бўлмоғинг лозимдир андин,

Нечун берди, нечун сўнг олди сендин.

Жаҳони бевафо саҳнида нур йўқ,

Ғаму мотамдин айру бир сурур йўқ.

65     Кумуш берса, муқаррар тош эрур ул,

Бедов берса, чўлоқдир, лош эрур ул.

Фироқсиз бир висол йўқдир жаҳонда,

Тикансиз гул топилмас бу маконда.

Жаҳонда бормикин бир кимса беғам?

Тавоф айлар эдим, излаб тополсам.

Танингга ғамни юкла гар эсанг эр,

Агар жон сўрсалар, рад этма, жон бер.

Ки қудрат борми сенда, зоҳир этсанг,

Қабрга кирмайин, гардунга етсанг?

70     Яшаб, Одам эди бахт бирла бирга,

Вале буғдойни деб қон тўкди ерга.

Дема буғдой уни, юз бир балодир,

Сенга ғамсиз таоминг қайда бордир?

Зиёнга ўтди юз суду самарлар,

Фиғонким, бошимизда мунча ғамлар.

Жаҳон, шодлик қани, жаврингга йўқ чек,

Кечар жавринг била даврон шамолдек.