Ёлғонлар шаҳри

Кейин эса у марҳума аёл ҳақида яхши гаплар айтади: “У инсонийлик шаънининг чин маъносини биладиган кишиларнинг авлоди эди. У Худога юзланган ва ундан сира юз ўгирмаган ҳалол аёл эди.”

ДАРР?РЈРЁ

Меҳробод аэропорти, Теҳрон, 2001 йил, март

– Анча вақт хорижда бўлган экансан, – деди ёш офицер қўлидаги паспортни тез-тез варақлаб.

– Энди қайтишга қарор қилдингми? Шунча йилдан кейин, – у биринчи бетнинг пластик бурчагини олиб ташлади.

Дариуш шу ёшгача бунчалик қўрққанини эслай олмайди. У милки ва лунжи орасига қўйилган цианид таблеткасининг қаттиқ пластик томонига тилини теккизди.

Унга айтишларича, ҳукумат ўзгача фикрловчиларнинг қора рўйхатини тузиб, қидирувга қўйган. Яна шуни айтишдики, қамоқ қийноқ ва азобли ўлим демакдир.

Офицер унга тикилиб туриб деди:

– Нега кетгансан?

– Ота-онам уруш вақтида кетган.

Мен қолишни хоҳлаганман, аммо улар мени ўзи билан олиб кетган, – у жуда тез жавоб қайтарди.

– Нега қайтдинг?

Офицер паспортни сканерлади. Дариуш бу паспортни Бағдодда баъзи каттакон одамларни паспорт билан таъминлаб турган шиа ҳарбийидан 20 минг АҚШ доллари эвазига олган.

Бу бамисоли санъат асари. Бундан ҳам яхшироқ сохта паспортни тополмайсиз.

– Қариндошларимни кўргани келдим. Мен… мен юртимни соғиндим.

Унинг овози титрарди. Офицер столи устига эгилиб, қўлини Дариушнинг кўксига босди.