Уртак язмыш

Кеше сүзе – агымсу ул,

Ага да үтеп китә.

Кеше сүзе үткәч, сине

Чып-чын булмышың көтә.

Кеше сүзе язмыш түгел,

Җилдә очкан чүп кенә.

Кеше сүзе табыш түгел,

Су сеңдергән чүл генә.

Җилләр исә, сулар ага –

Үтә дә китә гомер.

Кеше сүзенең уты юк –

Учакта сүнгән күмер.

Синсез килә…

…Синсез килде язлар –

Шау чәчкәдә бакча.

Сине хәтерләтә

Һәр җир, кайда басма.

Ап-ак болыт япкан

Алмагачлар өстен.

Бар тирә-як сулый

Чәчкәләрнең исен.

Балан, миләш, сирень

Сагынганнар сине.

Көтеп, чәчкәләрен

Т–РёСЂРіУ™ РєРѕР№РґС‹ РёРЅРґРµ.

Синең кул җылыңны

Тойган җиләкләрең,

Чәчкәләре гүя

Сөйли теләкләрең.

…Синсез килде җәйләр –

Шау җимештә бакча.

Кызарды ла җиләк,

Кайда гына басма.

Тәмле җиләкнең дә

Быел тәмнәре юк.

Син булмагач янда,

Р”У©РЅСЊСЏ СЏРјСЊРЅУ™СЂРµ СЋРє.

…Синсез килде көзләр –

Шау алмада бакча.

Җир өсләре тулган –

Кайда гына басма.

Алма исе белән

Көз һавасы тулган.

Сыйландылар дуслар,

Барча якын туган.

Оныкларга диеп

Атап утыртканның

Быел тәү җимешен

Ул татып карады.

…Синсез килә кышлар –

Тып-тын калды бакча.

Сагыш-хатирәләр –

Кайда гына басма.

Һәр агачны сыйпап,

Сөеп үстердең бит.

Уңыш шатлыкларын

Бергә кичердең бит.

Үткән гомеребез

Р?стәлеге – бакча.

Кемдер сарай салды –

Безнең кыйммәт башка.

Оҗмахка тиң итеп

Үстердең син бакча.