Дәрья башы / Исток вселенского

«Шушы кем… сыңар С‚У©РіРµ РґУ™ булмаган хатын белән торырмын РјРёРєУ™РЅРЅРё?В» РґРёРіУ™РЅ СѓР№ аны өтеп алды, өркетеп, хәтта куркытып СѓРє Т—РёР±У™СЂРґРµ. Шулай РґР°, Гаҗилә ТЇР· алдында Р?брае гына түгел, У™ СЏС‚ кеше РґУ™ барлыгын Т—У™Т»У™С‚ абайлап, тычканга ташланган мәче тизлеге белән халат итәген тартып куйган мизгелдә, СѓР» тирәндә ниндидер С‚У©Рє ише бер РЅУ™СЂСЃУ™РЅРµ искәреп өлгерде РґУ™ күпмедер РґУ™СЂУ™Т—У™РґУ™ тынычлана төште.

РўРёРє алай РґР° РЁУ™РјУ™С…У™ С‚У©Рє түгел РёРґРµ РёРЅРґРµ, түгел РёРґРµ. Җитмәсә, кая РёРЅРґРµ СѓР» анда ахак мөгез, маңгаенда сыер мөгеземе, РєУ™Т—У™ бәтие мөгеземе ише РЅУ™СЂСЃУ™СЃРµ РґУ™ СЋРє. Юк булгач СЋРє РёРЅРґРµ, РЅРё С…У™Р» РёС‚У™СЃРµТЈ? Бергә тормый кая барырсың? В«Р?ТЈ Югары Җәзаның бер хикмәте шулдыр РёРЅРґРµ, РєТЇСЂУ™СЃРµТЈВ», – РґРёРї уйлады СѓР».

– Бу кемең тагын? – дип сорады Гаҗилә.

– Р?брай, – РґРёРґРµ Р?брай.

– Бер Р?брай гына җитмәгәние, Ходаем! – РґРёРіУ™С‡, Гаҗилә аптырап китте, РіР°Т—РёР· калды. Аннары РёРЅРґРµ, чапалана-чапалана куганга үчекләнеп котырынган, ярсыган С€У©РїС€У™ чаккандагыча: – Р‘У™С‚У™-әчч! – РґРёРї кычкырып Т—РёР±У™СЂРґРµ.

– У?стәгъфирулла, С‚У™ТЇР±У™, С‚У™ТЇР±У™, Т—У™РјРµ!.. Каян таптың РјРѕРЅС‹? – РґРёРї сорады.

– Чишмә төбендә утырадырые шунда.

– Өстендә нигә синең күлмәк-ыштаның соң ул?

Р?брай җавап Р±РёСЂРјУ™РґРµ.

Гаҗиләне кинәт курку хисе биләп алды.

Ул ишегалдындагы ике ир-атның кайсысы үзенең ире икәнлеген танымаганын аңлап алды.

– Соң… – РґРёРґРµ СѓР», тотлыга-тотлыга, аларга таба атларгамы, атламаскамы белмичә. – Сезнең кайсыгыз… минем… Р?браем була СЃРѕТЈ хәзер?

Тын иде.