Дәрья башы / Исток вселенского

РЁСѓТЈР° РєТЇСЂУ™ СѓР»:

– Кит әле моннан, кабер тактаңны!.. – диде.

– Такталар булмас инде ул, – диде теге тыныч кына. Аннары, суга чумып тыны җиткәнче барганның соңында, калыккач, сулу алгандай тирән, киң итеп: – Такталар булмас инде, – дип кабатлады.

– Нигә? – РґРёРї сорады Р?брай.

– Шуңа күрә.

– Нәрсәгә күрә ул?

– Күрәчәккә күрә.

Р?брай сорамады. Р§У©РЅРєРё аңлады, белде: соравына җавап алыр өчен, үткән гомере аз РёРґРµ. РўРёРє РєРёР»У™С‡У™Рє гомере РґУ™ җитмәс идедер РёРЅРґРµ, РєТЇСЂУ™СЃРµТЈ. Шунлыктан СѓР»:

– У?Р№РґУ™, – РґРёРґРµ.

– Кая?

– Минем бүген анауда бер куышым бар.

– Мин куыштан бая гына чыкканыем РёРЅРґРµ, – РґРёРґРµ Шүрәле Т–РёСЂУ™РЅ С‚У©Рє углы Яшел Мөгез. РЈР»: «Адәми затлар аналары карынында яралып чыга. У? РјРёРЅ РђРґУ™РјРё зат рәвешендә РёРјУ™РЅ куышлыгыннан РїУ™Р№РґР° булдырылдым», – РґРёРї уйлады.

– Бөтенебез чыккан, – РґРёРґРµ Р?брай. – Керәсе РґУ™ бар әле.

– Кая керәсе?

Р?брай, Р±РёРє яхшы белсә РґУ™:

– Белмим, – диде. – Анда җәяүләп кермиләр.

– Ничек керәләр соң?

– Башта аппаралар. Аннары төшерәләр. Шуннан соң кертәләр дә такта белән каплап куялар.

Аркан әйләнеп карамастан, Р?брай Т—РёСЂ баскычтан югарыга юнәлде.

Тугайга чыгып, бакча башыннан ызанга төштеләр дә печән чүмәләсе төбенә барып бастылар.

– Кошлар сайрый, – диде Адәми зат.

– Кошлар сиңа. Бакалар кычкыра ич.

У? бакалар кычкырмады. Алар сайрадылар.