Гомер биштәре / Котомка жизни

– Күрәсезме, дуслар, кыр өстендә

асылынып тора ак болыт? – дим, –

ак болытның кыл бер уртасында

минем йортым күренә ак булып, –

тургай оя корган җирдә,

сандугачлар торган җирдә,

Р?дел-елга аккан Т—РёСЂРґУ™,

моңын ярга каккан җирдә, –

минем оям!

Шунда сыям…

Кыскасы:

әрем арасыннан киләме авазым,

диңгез буеннанмы,

кайгым муеннанмы, билдәнме,

сөю ташкынында йөзәмме,

нәфрәт дәрьяларын гизәмме… –

илем юлы – минем юлым!

Алтын кырлардамы авазым,

ишетелә язданмы, көздәнме,

сагыш күбәләкме, бәхетем түгәрәкме,

җил каршымы, әллә юлдашмы –

илем уе – минем уем!

Р?лт Р™У©СЂУ™РєРЅРµ, РЎУ©СЋ, дау кырына,

Җыр каршына илт син бу башны!

Балачак кышы

Кая ул күңелнең беренче карлары,

тирәкләр шыгырдаган иртә?

Кыш карларын или читән аша,

киртәләргә куна көмеш көрпә.

Уза күңел кышкы эңгер аша,

таңгы баскычларда буран эзе.

Чөйдә бүрек мине көтә. Төнен

Сагынгандыр шундый урам безне!..

Зеңли капка. Тамак кыра кемдер,

морҗаларда төтен чайкала.

Төшен сөйли У™РЅРё: В«У?тиең кайтыр…»

Тәрәзәдә сары ут яна.

Көн күзенә карап сүрелеп бара,

тоныкланып кушыла ак көнгә.

Төн эчендә тупыл чәчәк аткан,

шомыртларда үскән ак чемнәр!..

Юлда – карга, карда – «ат төшләре»,

үрәчәләр уза чалулап…

Ап-ак таңның уйнак өермәсе

Муйнак булып каба чабудан!..