Гомер биштәре / Котомка жизни

Мин үземә үзем тыныч дәүләт;

сугыш ачмыйм, утлар гүләтмим.

Һәр пунктка ашыгып имза куймыйм

һәм танымыйм һәрбер дәүләтне!

Җир өстендә тора изге сәгать,

күкләр тып-тын. Гадел минутлар!

Һәм, кыйбласын онытып, офыгында

тугарылып ята болытлар…

У?йтерсең Р»У™ Т—РёСЂРґУ™ тәмуглар СЋРє,

кыерсытмый кешене кешеләр;

сагыш та юк, кара каргыш та юк,

бар кешеләр бер үк төслеләр…

Син дә мине күптән кичергәнсең,

онытылган бөтен ваклыклар…

Р?делдә Т—У™Р№.

Җирнең яртысында –

Җәй патшалык иткән вакытлар!

РЇТЈР° Р?делдә СЃУ©Р№Р»У™С€ТЇ

Р?делләр зурайды язмышлар шикелле.

Кая ул сай йөзгән заманнар?

Маркизлар[2 - Маркиз – СЃСѓ астында калган РёСЃРєРµ Р?дел утравы.] Т»У™Рј РёСЃРєРµ чоңгыллар өстендә

дулкыннар кагалар кәрваннар.

Киңлекләр киңәйде. Хыялга – иркенлек!

Кораблар юл тота Кояшка…

Баш ватма, ветеран, бу – чынлык, билләһи,

ТєУ™Рј Р?дел биегрәк бер башка.

Килешү кыенрак, мин аңлыйм, тормышны

үтмәдең бары тик китаптан.

Картлыкка сылтама – заманнар яшәрә,

Р?делләр СЏС€У™СЂУ™, капитан!..

Бераз ямансу бу ярда. Йөрәккә

кагыла гудоклар дулкыны.

Аңлыйм: якорьны бик кыен кичерә

сезнең Одиссей токымы…

Шагыйрь һәм капитан – икесе бер язмыш.

Без менә йөзәбез шигырьдә.

Р?делләр РєРёТЈУ™Р№РіУ™РЅ заманда шагыйрьгә

ансат дип уйлама син бер дә.

Күңелләр өр-яңа дөньяны ачарга

давыллы киңлектә эзләнә.

Тормыш дулкыны ярларга ташласа,

иң кыен җәза шул безгә дә.