Гомер биштәре / Котомка жизни

Ык күпере өсләренә,

Офыкларга китә Мөслим…

Очып барыш минем.

РЁУ™С„У™РєСЉ.

Р?стәлекләр ялкынлана!

Зарыктырган яңгыр

I

Р?сте РґУ™ Т—РёР», тибрәнде кыр –

туган якның ашлыклары;

какты йөрәккә дулкынлап

арышы, ясмыклары…

Чыкты кыйбладан кабарып

күк болыт ястыклары, –

чәчелде-китте җиргә,

и көмеш тәсбихләре!

Яшьнәп-көлеп йөри күктә

җиһанның чал яшьлекләре!.

У? без, каләм, шул авазга

тәрәзә ачтык бары!

II

Тышта – күкләр зилзиләсе,

яфраклар пыран-заран!

Баш куйган салкын өлгегә

йодрыктай кызыл яран…

Ява! – күкләрнең рәхмәте,

сүзләре – кәлимәсе…

Шушыдыр Күкләрнең Җиргә

илаһи Поэмасы!

Чалгычылар

Ак болытлар – һава покослары!

Чалгычылар,

җиң сызганып, көн күзендә

чабыгыз, әй!

Сезнең әле җиләк кебек чагыгыз!

Чабыгыз, әй, колач белән илне иңләп,

тауга тиеп кыршалмасын чалгыгыз,

Чабыгыз,

күк охшасын богылларга – болыннарга

болыт буй-буй юллар салыгыз!

Чабыгыз,

чишеп изү сәдәпләрен –

онытмагыз бабайлар гадәтләрен.

Чабыгыз! –

Киек Каз Юллары ятсын яшел болын күкрәгенә,

таң калсыннар туган як гүзәлләре!

Чабыгыз!

Егылып калсын шайтан таяклары,

искелекнең билчәннәре,

Киң суласын Хакыйкать үзәннәре, –

чабыгыз!

Чыгарыгыз покосларны офыклардан

офыкларга, –

дан булсын оныкларга, –

яныгыз!.