На нашем сайте вы можете читать онлайн «Ихлас тойгылар / Искренние чувства». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Ихлас тойгылар / Искренние чувства

Автор
Дата выхода
14 октября 2022
Краткое содержание книги Ихлас тойгылар / Искренние чувства, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Ихлас тойгылар / Искренние чувства. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Илдус Гыйләҗев) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Әлеге китапка шагыйрьнең төрле елларда иҗат ителгән шигырьләре туплап бирелде.
Ихлас тойгылар / Искренние чувства читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Ихлас тойгылар / Искренние чувства без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
У?Р№ наданнар, шуны аңламыйлар,
Сурәтең бит минем җанымда –
Кеше кулы җитмәс урында!
Хараплар итәләр бит
Бүген ял көн. Почта эшләмидер.
Хәбәр капчыклары тулгандыр.
Бер бүлмәнең салкын почмагында
Минем хат та ята торгандыр.
Аңламый бит дөнья хәлләремне,
Бу ял көне кемгә кирәккән?
Җылысы, дим, кимер озак баргач,
Сүзләре бит тамды… йөрәктән…
РЇР·РіС‹ СЃУ©СЋ
Котылмакчы идем сөйләп кенә
Туган якның язгы ташуларын.
– Күрсәт әле миңа Ыкның, – дидең, –
Ярларыннан чыгып ташыганын.
Ник күрсәттем?.
Язгы елга кебек яннарыңда.
Ык урнашты. Миндә кузгалды боз,
Күңелкәем кайтмый ярларына…
Калганы синең эшең
Ничә тапкыр әйткәнең бар:
– Җете кызыл тиз уңа.
Ник соң миңа ышанмыйсың?
Хәтерем кала шуңа.
Аңлыйсым да килә сыман –
Ашыккан ашка пешә.
Юк, килешмим! Синсез узган
Көннәрем искә төшә.
Ходам шаһит! Сагынудан
Шашынып йөргән идем.
Шигең калса, дәлилләргә
Утка да керәм, дидем.
Мин ясалма була белмим,
Үтенәм, шуңа төшен.
Җете кызыл чиккә җиттем,
Уңдырмау – синең эшең!
Мәхәббәт очкыны
Карашыңны алма миннән берүк,
Синең якка тарта кашларым.
Тиктомалдан синме шырпы сыздың,
Ут кабынды, яна башладым.
Түзәм, түзәм! Китә генә күрмә,
Кем икәнең әйтмәм, кычкырмам.





