Әсәрләр. 7 томда / Собрание сочинений. Том 7

– Нәкъ җиде тәңкә, – дип сөйләнә иде.

Хатыны да, моны тыңлап, иртәгесен заводка барганда:

– У?Р№, РґРёРј, сигез СЃСѓРј кырык Р±РёС€ тиен РЅУ™СЂСЃУ™ Р±У™СЏСЃРµ? –дип сорый.

Баһау, ике дә уйламыйча:

– Күн бүрек, – ди.

– У? РёРєРµ СЃСѓРј алтмыш тиенлеге РЅУ™СЂСЃУ™?

– Салам эшләпә, – ди Баһау һәм авыр итеп сулый.

Бу вакытта ул иске пристань ягына таба моңланып карап та ала.

Заводта СѓР», дөрес, алдынгы эшчеләрдән санала. Шулай РґР° фикере белән чын эшче булып бетә алмый Баһау. Р?птәшләре, эштән кайтышлый, стадионга билет алырга чиратка басалар. Баһау РёСЃУ™, «монда минем бер әшнә бар» РґРёРї, билетны арттан гына ала РґР° чыга.

Кеше, гастрономга кереп, бернинди чиратсыз шикәр үлчәтеп ала – Баһау алай итми. Ул, бер кило шикәр алыр өчен, берәр таныш кибетчесе очраганчы шәһәр буенча йөри. Очратса:

– Кая, ахири, юньлерәген үлчәп бир әле, – дип, йомарланып беткән берлекне кассага түләми, кешегә күрсәтмичә генә, әшнәнең кулына төртә.

Тиен-миенне кайтарып алмый.

Хатыны шимбә көн кер сабыны, тоз, шырпы күтәреп кайтса, Баһауның кәефе кырыла.

– Ник үземә генә әйтмәдең, Суконныйда минем бер әшнә эшли, шуннан үзем юньлерәген алыр идем, – ди.

Күптән түгел генә Баһауны үзем дә очраттым.

– Бер табак яхшы пыяла кирәк иде, чава-то таныш малай килмәгән эшкә, – дип, хуҗалык товарлары кибетендә пыялалар өеме янында тора иде.

У?РЅУ™ шундый РёРЅРґРµ СѓР» Баһау.