Әсәрләр. 7 томда / Собрание сочинений. Том 7

– Йокласын! Таралыйк… Ял итсен, – диде балаларның зуррагы.

Балалар теләр-теләмәс кенә таралыштылар, тышта коточкыч салкын, ә өйдә күңелсез иде, әти-әни эштә, ә әбиләр гел өйрәтәләр, гел ачуланалар… Шуңа күрә өйләренә таралуга, озак та үтми, балалар берәм-берәм бишенче катның мәйданчыгына менгәләп төштеләр.

Кичке якка таба Тишканың алдында инде ике-өч конфет, печенье, колбаса, сыр кисәкләре ята иде. Тишка йоклады да йоклады.

Р?кенче РєУ©РЅРЅРµ РёСЂС‚У™РЅ подъездда коймак РёСЃРµ таралды, СЏР» РєУ©РЅ РёРґРµ, сәгать тугызларда С…У™СЂУ™РєУ™С‚ башланды. Тишканы олылар РґР° күреп алды.

РљУ©РЅРµ Р±СѓРµ подъездда тавыш ишетелеп торды. У?Р±РёР»У™СЂ балаларны ачуландылар:

– Эткә конфет бирәләрмени?

– Эткә печенье бирәләрмени?

– Ул пәлтәнең РЅРёРіУ™ алай драплы ягына яткырдыгыз? У?йләндереп Т—У™СЏСЂРіУ™ РёРґРµ.

Һәм башкалар. Каршыдагы кибеттән бер әби эт өчен махсус колбаса алып керде.

– Аның тешләре сызлыйдыр, каты әйбер бирмәгез, –дип, балаларны орышты да Тишканың алдына «Докторский» колбаса телемнәрен куйды. Эт кабаланмыйча гына башта бер телемгә үрелде, иснәп карады һәм әкрен генә эләктереп, әкрен генә чәйнәп йотты да тагын барып ятты, күн кырыйлы авызын ярым ачып, башын тәгәрәтеп йоклаган сыман хәлдә калды.

– У?йттем Р±РёС‚, – РґРёРґРµ бумази туфли РєРёРіУ™РЅ У™Р±Рё, – әйттем Р±РёС‚: аның тешләре сызлый. Салкын тигән Р°ТЈР°. У?РЅУ™ күрдегезме, РЅРёРЅРґРё У™Р№Р±У™С‚ С‚У™СЂР±РёСЏ алган СѓР»: комсыз түгел.