На нашем сайте вы можете читать онлайн «Дәверләр аһәңе». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная русская литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Дәверләр аһәңе

Автор
Дата выхода
11 марта 2022
Краткое содержание книги Дәверләр аһәңе, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Дәверләр аһәңе. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Фоат Садриев) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Бу китапка Татарстанның халык язучысы, Габдулла Тукай исемендәге Дәүләт бүләге иясе Ф. Садриевның төрле елларда иҗат ителгән иң яхшы повестьлары, хикәяләре туплап бирелде. Әдипнең күпчелек әсәрләрендә бүгенге авыл тормышы, аның җиргә тугры кешеләре дулкынландыргыч вакыйгаларда сурәтләнә.
Дәверләр аһәңе читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Дәверләр аһәңе без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
– Нәрсәгә ул? Көне буе автобуста аунаган чалбар…
Газизҗан салфетканы читкә алып куймакчы иде дә, Фирдәүсә ирек бирмәде. Ул фужерларга шифалы су салды, рюмкаларга кыйммәтле аракы агызырга кереште. Шушы кадәр мәшәкать тудыруы өчен аңа гаять тә кыен булып китте. Үзенең ни күчтәнәче юк.
– Бусы кирәкми иде инде… – диде.
Фирдәүсәнең йөзенә үпкәләү билгеләре чыкты:
– Синең өчен миңа кыен бит, Газизҗан.
– Нишләп?
– Шулкадәр куркып, куырылып утырасың…
– Курыкмыйм…
– Мин бит күреп торам, – диде Фирдәүсә, һаман да йөзендә җитдилек саклаган килеш.
Газизҗан тыелып кына көлеп куйды.
– Нигә көләсең?
– Ярый әле, егыласы иттем…
– У?Р№РґУ™, урамда егылсак та, тормыш юлларында егылмау өчен берне тотып куйыйк әле.
Газизҗан, тамак С‚У©Р±Рµ кытыкланса РґР°, аны эчми калырлык кына РєУ©С‡ табар РёРґРµ үзендә. У?РјРјР° шуны капкач, теге авыртуы басыла С‚У©С€У™. Тәвәккәлләп, ялт кына рюмкасын каплады. Фирдәүсә, бер йотып куйгач, кып-кызыл яшелчә ашы китерде. РЈР» телеңне йотарлык тәмле РёРґРµ, аны капкалап бетергәндә, рюмкалар тагын тулды.
– Синең белән минем уртак истәлегебез бар икән бит, Газизҗан.
– Нәрсә ул?
– Р?СЏРіРµТЈРґУ™РіРµ Т—У©Р№.
Алар күзләренә күзләрен төбәп елмаешып куйдылар.







