На нашем сайте вы можете читать онлайн «Дәверләр аһәңе». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная русская литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Дәверләр аһәңе

Автор
Дата выхода
11 марта 2022
Краткое содержание книги Дәверләр аһәңе, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Дәверләр аһәңе. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Фоат Садриев) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Бу китапка Татарстанның халык язучысы, Габдулла Тукай исемендәге Дәүләт бүләге иясе Ф. Садриевның төрле елларда иҗат ителгән иң яхшы повестьлары, хикәяләре туплап бирелде. Әдипнең күпчелек әсәрләрендә бүгенге авыл тормышы, аның җиргә тугры кешеләре дулкынландыргыч вакыйгаларда сурәтләнә.
Дәверләр аһәңе читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Дәверләр аһәңе без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Хәзер Газизҗанга тәмледән-тәмле, төрледән-төрле әйберләр хәстәрли, аларны алып барып ашата, врачлары, өлкән медсестрасы белән киңәшә, дарулар юллый, кыскасы, яшәүнең элеккеге тыныч кына агышына күпмедер борылмалар-сырылмалар, ашыгу-кабаланулар килеп керде.
Кинәт телефон шылтырады. Тагын Нәфисә генә була күрмәсен инде, дип уйлады ул трубканы алганда.
– У?Р№Рµ.
– Р?сәнмесез, – РґРёРґРµ РёСЂ кеше тавышы.
– Р?сәнмесез.
Тавыш бераз Зәбирнекенә тартымрак булса да, аныкы түгел иде.
– Сез Фирдәүсәме?
– У?Р№Рµ.
– Мин Зәбирнең әтисе. Аның фатирыннан. Малаемның сезгә тапшырасы әйбере бар иде…
Фирдәүсә берни дә аңлый алмады.
– Зәбир үзе кайда соң?
– Зәбир… – Шылтыратучы тамак кыргандай итте, шаулатып сулыш алды.
Фирдәүсә кычкырып җибәрде:
– Сез ни сөйлисез?!
Җавап урынына сорау ишетелде:
– Килә аласызмы соң?
Фирдәүсәнең башы берни эшләмәс булды.
– Без бит… мин бит әле аны беркөн генә күрдем!
Шактый озак тынлыктан соң Зәбирнең әтисе:
– Кичә җирләдек, – диде.
– Ни булды соң?
– Ни булсын РёРЅРґРµ хәзер. Р?нфаркт…
– Мин хәзер барып җитәм! – диде Фирдәүсә.







