Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Белмим…

Алда бармы якты тормыш?

Бездән калыр буын – татарлармы?

Без җимереп өлгермәгәннәрне

Безнең улларыбыз ватарлармы?

Өзелерме чорлар элемтәсе?

Килер таңнан, татар, ни көтәсең?

Дөнья тоткан кавем улымын мин —

Хәтеремдә тарих өземтәсе.

«Безнең курку белмәс җайдак кавем…»

Безнең курку белмәс җайдак кавем

Р?СЏСЂР»У™РґРµ байтак атларны.

Тик ахырдан күндәм чаптарларга

Р?СЏ булды кулы ятларның.

Бер кавемнәр җиңелеп откан чакта,

Р?кенчеләр җиңеп оттырды.

Р?Р» өчен РґРёРї җанын фида кылды,

У? тезгенен кемгә тоттырды?!

Җиңелеп тә отмас идек, беләм,

Көрәш бара икән – җиңәргә!

Тик читләрне якын җибәрмәскә

Акбүзеңә, тезген-ияргә!

Яугир дигән ат алгансың икән,

Каралтмаска кирәк ак атың!

Р? татарым! Атсыз калсаң РґР° СЃРёРЅ

«Хөр Ватан!» дип борының канаттың.

Р? татарым! РЎРёРЅ өйрәткән атлар

Ятлар өчен канат булдылар.

Алар безгә яманатлар такты,

У? ТЇР·Р»У™СЂРµ җайдак булдылар.

Кемнәр атта – шулар дөнья көтә,

Кем егылып калган – шул атсыз!

Син өйрәткән атка йөгән салып,

Дәүләтеңне талый һәр затсыз.

Безнең курку белмәс яугир кавем

Ат өстендә җиргә яралган.

Йөгәнлисе, иярлисе иде

Бу җиһанны кабат, яңадан!

Ризасызлык

Мәйданга козгыннар җыелган,

У?йтерсең арада мәет бар:

Дәшми дә, күрми дә тик торсаң,

Телеңне, күзеңне чукыйлар.