Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

«Бар да үтте», – диеп пышылдыйсың,

Атмаган тик бары таң гына…

РљТЇР·Р»У™СЂРµТЈРЅУ™РЅ РєТЇСЂУ™Рј:

Сагынгансың!

Сарылгансың куздай тәнемә.

Таң атмаган, тургай моңы да юк,

Куркыныч төш үткән өнемә…

Саташылган:

Р?меш, Таңбатырлар

Ауга түгел, яуга киткәннәр,

Кирмән, имеш, янып, көлгә калган,

У? чишмәләр, никтер, РєРёРїРєУ™РЅРЅУ™СЂ.

Казанда су беткән.

Балыклары

Көеп ята казан төбендә.

Тугайларда тургай моңы тынган,

Һәр тарафта күмер-көл генә…

Һәр тарафта әче төтен исе,

Таңсылулар тиңсез калганнар,

Таңбатырлар бил алышкан җирне

Басып киткән манкорт кылганнар.

…Манма тиргә чумып, уйга батып

Карап ятам тирмә читенә.

Чорлар аша гүя бабамнарның

Кисәтүле тавышы ишетелә.

Дәшә кебек алар:

В«Т®Р· РљРёСЂРјУ™РЅРµТЈ

Корырга син, улым, онытма!

Үз дәүләтең булсын – үз телеңдә

Сөйләшсеннәр өчен оныклар,

Без җан бирдек, яу кырына ятып,

Саклау өчен нәсел-дәвамны,

Үз Кирмәнең кору тиеш, улым,

Җан авазын ишет бабаңның!»

4.

Мин аңладым бабам ишарәсен —

Колак салдым тургай җырына.

Кара яллы төнне җаннан куып,

Кулларыңны алдым кулыма!

Ханнар чишмәcенең суын сибеп

Утырттык без икәү куш имән.