Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Һәм шулай сафлыкка чакырыр

СЋРєУ™Р»У™СЂ,

тупыллар,

чыршылар.

Абынып егылсам юлларда,

тураеп басуым көтәрләр.

Йөз бормас, таяныр сын булыр

тупыллар,

чыршылар,

СЋРєУ™Р»У™СЂ.

Без җирдән киткәндә,

нык булып,

төз булып бездән дә калырлар.

Җаннарга бер һәйкәл шикелле…

Юкәләр,

чыршылар,

тупыллар.

«Очасың, уйныйсың, күбәләк…»

Очасың, уйныйсың, күбәләк.

Син ниләр уйлыйсың, күбәләк?

Көннәрең узалар уенда,

күбәләк, ниләр бар уеңда?

Канатың кагасың, дәшмисең,

гүя син бер гамьсез яшисең.

Күбәләк, күбәләк, акыллым,

күр әле, күр әле, бал кортын.

Гомерең заяга үткәнгә

үпкәләп йөрерсең кемнәргә?

Гөлләрнең хуш исе исертә,

гомерләр узар ул ничек тә.

Кояш, дип, очасың утларга,

күбәләк, уйлале туктарга.

Күбәләк, әллә син оныттың:

гомерең – бер йотым, бер йотым.

Канатың – чигүле гүзәллек,

фаҗигаң – үзәкне өзәрлек.

Син, диеп сызуы бәгырьнең,

күбәләк, күбәләк-кадерлем.

«Без танышкан җәйге бакчаларны…»

Без танышкан җәйге бакчаларны

күмгәндер шул,

карлар күмгәндер.

Кошлары да тынып калганнардыр,

һавасы да хәзер бүтәндер.

У? СѓР» карлар, бәлки, кагылгандыр,

ява-ява, синең иңнәргә…

Нигә карлар?

Нигә? Ник мин түгел? —

Бу җаннарым шуңа үртәлә…

Шул бакчада мин дә бер кагылдым

Р№У©СЂУ™РіРµТЈУ™ СЃРёРЅРµТЈ, С…РёСЃРµТЈУ™.

Хисләреңне буран күммәдеме,

җәйге кичне төшер исеңә.