Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

«Азатлык!» – дип йөрдең урамнарда,

Белдерергә теләп үпкәңне…

Бирделәр… Тик кәгазьләрдә генә

Күренде шул изге хыялың.

Динең кайтты, телең кайтты бераз,

Тик ашмады чынга идеалың…

Р? милләтем, СѓСЏСѓ булчы, зинһар,

Бүлгәлиләр бүген кисәккә.

Йоклап китсәң ялгыш, торуыңа,

Башың ятар канлы кисмәктә.

Кыю бит син, түгел лә бу синең

Беренче йә соңгы көрәшең,

Һәрчак шулай черем иттең бераз,

У? соңыннан ярсып көрәштең!

Тарих ялгышы

Сынык кылыч, туфрак эшкәрткәндә,

Көрәгемә килеп эләкте.

Күз алдымнан үтте кара яулар,

Билгесез көч кысты йөрәкне.

Бу кылычта гасыр салкынлыгы,

Кояш күрми йөзе тутыккан.

Ошбу корал кемгә күтәрелгән,

Кара көчләр кемне котырткан?.

Ничә башны кистең һәм кемнәрнең

Тишеп кердең кайнар йөрәген?..

Ни өчен дип җир өстенә чыктың,

Син бит сынык, юктыр кирәгең?..

У?йтмәсәң РґУ™ беләм: Р±Сѓ РґУ©РЅСЊСЏРґР°

Һич тынмаган вәхши сугышлар.

Аккан җиргә кайнар адәм каны

Һәм туктаган ярсу сулышлар.

Р?генчеләр кулына корал алган,

Дошманнардан илен сакларга.

Каләм белән булат кылыч йөрткән

Шагыйрьләр дә, халкын якларга.

Башкисәрләр кылыч аша уза,

Зобаниның кайта каргышы.