Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Баер чагы булган кояшның —

Без «таң ата» диеп алдандык,

Р?Р» һаман шул Т»У™Рј һаман шул илдә

Гыйлем урынына – наданлык,

Р?рек урынына – пулемёт,

Мәктәп урынына – төрмәләр…[4 - Һади Атласиның «Яңа низам вә голямаларыбыз» (1906) мәкаләсеннән.]

Халыкларны сүтеп сөяккә,

Кузна уйнап рәхәт күрәләр.

Үзгәреш юк! Гасыр узса да.

Күңелеңә авыр алма син,

Хәлең ничек, дисәм, милләтем?

Җавап: шул ук.

Һади Атласи.

«…»

Гомер буе эзлим, эзлим Аны.

Р?маныма терәү терәтәм…

Һәм, ниһаять, табам.

Көтмәгәнчә.

Ул бик якын икән —

Р™У©СЂУ™РєС‚У™.

Дөнья мәшәкате күмеп китсә,

Калеб җылым белән беррәттән

РњРёРЅ РђРЅС‹ РґР° Т—СѓСЏРј.

(Мескен халәт!)

Ул бик ерак хәзер —

Р™У©СЂУ™РєС‚У™.

Гомер буе эзлим,

Табам,

Т–СѓСЏРј.

Бер тукталып шушы куласа,

Мин, һичшиксез, дәһриләнер идем…

У?РіУ™СЂ Аллаһ чынлап булмаса.

«Авырый балам…»

Авырый балам.

Коелып

төшәр икән шулчаклы:

һаман төренебрәк ята,

уенчыгын кочаклый.

РЈС‚ С‡У™С‡У™СЂ РєТЇР·Р»У™СЂРµ РјРѕТЈСЃСѓ,

мөлдерәмә үзләре…

Тутырып бер карасамы —

үзәгеңне өзәрлек!

Аңа әле салкын караш

ташланмаган,

салкын сүз

әйтелмәгән,

һәм ул белми —

күпме кеше

ялкынсыз

йөрәкле килеш җан

асрый…

Аларга өмет әрәм:

кояшым, дип сыенасың —

зәмһәрир салкын бәрә.

Авырый балам.

Юрганга

төренә…

Ни хәл итим?

Үзе кызу, кайнар!

У?РјРјР° —

үзенә җылы җитми….

Кочагыма алам.