Яңа гасыр тавышы / Голос нового века (на татарском языке)

Сорау куя безгә каракошлар:

«Җаның кыйбатмы? – дип, —

Телеңме?»

Туган телне өзелеп сөябездер,

Сакларбызмы аны, кем белә?

У?зерме без бүген, Разин сыман,

Р?ман өчен утка керергә?

Җомгадан соң

Р?ман йортын чыгып киткән чакта,

Ник тәкъвалык кинәт югала соң?

Т®Р·-ТЇР·РµТЈУ™ РјРµТЈ РІУ™РіСЉРґУ™Р»У™СЂ Р±РёСЂРіУ™С‡,

Нигә эри алар җомгадан соң?

Җомга җиткәч, бәйрәм рухы илә

Фәлсәфәгә чумып уйланасың.

Тик тарала сыман фикер җебе,

Дөнья күмә кабат җомгадан соң.

Кайбер көнне, иртән тору белән,

Яңа көчләр җыеп уянасың.

Офыкларны ярып чыгар булсаң,

Бөтен өмет сүнә җомгадан соң.

Бу дөньяның асылына төшеп,

Мәгънәләрнең эзлим гел яңасын.

Үз-үзеңне танымаслык булып

Үзгәрәбез нигә җомгадан соң?

Мин ак болыт булып йөзәрмен дә…

Мин ак болыт булып очармын да

Текәлермен синең күзләргә.

РЎРёРЅ Т—У™Р№Р»У™СЂРЅРµ СЃУ©Р№РґРµТЈ,

У? РјРёРЅ СЃРёРЅРµ

Алып китәрмендер көзләргә.

Ак болытлар булып йөзәрмен дә

Тамчы булып сиңа тамармын.

Югалтырсың мине,

У? РјРёРЅ СЃРёРЅРµ

Һәр дәкыйка саен табармын.

Ак болытлар булып йөзәрмен дә

Эреп югалырмын күгеңдә.

Онытырсың мине,

У? РјРёРЅ СЃРёРЅРµ

Гел йөртермен төсле күңелдә.

Ак болытлар булып йөзәрмен дә

Көзләреңдә мәңге калырмын.

Югалырсың син дә,

У? РјРёРЅ СЃРёРЅРµ

Һәр хәятең саен танырмын.

У?киятне РєРёСЂРµ укысаң…

Хыялларың чәлпәрәмә килер,

Дөнья булыр сиңа бик кысан,

Могҗизалар булмый диеп җирдә,

У?киятне РєРёСЂРµ укысаң.