Юл. Романнар, хикәяләр

– Ничек РёСЃРЅРёРј СЃСѓТЈ РјРёРЅ аларны? Ничек? У?? Яхшы РёСЃРЅРёРј РјРёРЅ аларны, яхшы! – РґРёРї, СѓР» Кадрәк янына килеп басты.

– Җук, бер РґУ™ яхшы түгел шул менәтерә! – РґРёРї үҗәтләнде Кадрәк. – РЎРёРЅ аларны У©Р·РјРёС‡У™, Т—РёСЂРіУ™ иелеп РёСЃРЅРёСЃРµТЈ. У? Т—РёСЂ кешене үзенә алыр өчен иелгәнне генә көтеп тора РґР° РёРЅРґРµ СѓР».

– Көтеп торган җиргә берзаманны барыбер барасы инде, Кадрәк.

Тик соңарырга да була бит әле! – дип көлде Чаныш.

– У? балык килеп җиткән. РљТЇРїРјРµ СЃСѓ, У™ барыбер үзенә урын тапмаган.

– У?Р№Рµ, – РґРёРї килеште Чаныш. – Р—СѓСЂ СЋР» шулай тар сукмак белән очлана РёРЅРґРµ. Р—СѓСЂ У©Р№РґУ™ озак торганнан СЃРѕТЈ, җан Р±У™Р»У™РєУ™Р№ бүлмәне тансык РёС‚У™.

Ахыр килеп, озак бара торгач, аяк табаннары Т—РёСЂ салкынын сагына. У?С…-У™С…-У™Р№!.. Кеше генәме СЃРѕТЈ, олы юллар РґР° тузанга У™Р№Р»У™РЅУ™. Бернишләр хәлең СЋРє.

– Шулай уйлаган идем аны.

– Ничек?

– Бу балык Р±РёРє карт, ахрысы. РЈР» безнең СЏРЅРіР° килгән. Яхшыга түгел Р±Сѓ. Р?хтимал, СѓР» СЃРёРЅРµТЈ С‡У™С‡У™РєР»У™СЂРЅРµ Т—РёСЂРіУ™ иелеп РёСЃРЅУ™РіУ™РЅРµТЈРЅРµ күргәндер… Балык үзенең РјРѕРіТ—РёР·Р° икәнен белгән.

Шуңа үзен күрсәтергә килгән дә. Ул безнең соңгы могҗизабыз булмагае. Белдеңме?

– Булса суң! Алайса, яхшылап карап калыйк… Каяле, Кадрәк, син аңа атлан әле.

Кадрәк:

– Нигә? – дип сорады.

– Ат түгел ич ул!

– Ат булмаганга күрә атлан да. Мин сине гомергә бер мәртәбә балыкка атландырып йөртергә тиештер бит инде?

Кадрәк тагын:

– Нигә? – дип сорады.

– Кешеләргә сөйләрсең.

– Ышанмаслар ич!

– Ышанырлык итеп сөйләргә кирәк.