Сайланма әсәрләр: 4 томда. 2 том

– Бәрәкалла! РќРёРЅРґРё тавыш РґРёСЃУ™Рј, кеше бар РёРєУ™РЅ ләбаса! – РґРёРї, СѓР» РёТЈ У™ТЇРІУ™Р» Габдуллага РёРєРµ кулын күрешергә СЃСѓР·РґС‹. – РќРёС…У™Р» СЃРѕТЈ, мосафир мелла кем… Габдуллаҗан? – РґРёРї күрешкәч: – У?Р№РґТЇРє, У™Р№РґТЇРє, каениш! – РґРёРї, аркасыннан кагып, башыннан сыйпап алды. Галиәсгар, шулай СѓРє якты чырай, РєУ©СЂ кәеф күрсәтеп, Сафиулла белән РґУ™ исәнләште.

Догадан соң Сафиулла:

– Аллаһы Тәгалә сезгә дәүләтегезне киң, бәрәкәтле итсен, кыямәт көнне иманыгызны, йөзегезне нурлы кылсын, – дип, битен сыпырды.

– Амин! – диештеләр.

– Сиңайтәм, – диде Галиәсгар хатынына, – кунакларны бусага төбендә аягөсли тотмыйк алайсаң.

– Озакларбыздыр, – диде Сафиулла, кыстаткан булып.

Хатыны да:

– Р?Рµ шул, РёРµ, – РґРёРї Т—У©РїР»У™СЂРіУ™ РєРёСЂУ™Рє тапты. – Без табыннан СЏТЈР° гына куптык. РўУ©РЅ кергәнче мунчада буласыбыз бар әле.

Кече Газизә дә:

– Р?рем Габдрахман югалтыр, – РґРёРї РєСѓР№РґС‹.

– Р?-Рё!.. Бер самавырлык кына урыныгыз калгандыр әле, – РґРёРґРµ өлкән Газизә.

– Ярый соң. Аштан олы булып булмас, – диешеп, җай гы- на, бер-берсенә юл куеп, кул-битләрен юыштыргалап, кызыл башлы сөлгегә сөртенгәч, җанланып, сөйләшә-көлешә дигәндәй, берәм-берәм бүлмәләргә кереп киттеләр.

– У?Р№РґУ™, РјРѕРЅРґР° узыйк, – РґРёРї, Галиәсгар Сафиулланы бая ТЇР·Рµ чыккан бүлмәгә У™Р№РґУ™РґРµ.

Хатын-кыз, Габдулланы ияртеп, каршы якка узып бетте.