Сайланма әсәрләр. 4 томда. Том 4

Габделхәй Сабитов хатыны Фәтхия ханым белән, йорт төзү мәшәкатьләрен, маҗараларын Сират күперен кичкәндәй итеп, үз йортлары тирәсен, җирен гөлбакча иттеләр. Яшелчә, җиләк-җимеш дип түгел. Чәчәкләр үстереп. Мәгънәле. Габделхәй Сабитов, җирдә казынып, гүрдәгедәй үзле балчыкны да татар болай итә ала ул дигәндәй, үрнәк күрсәтте.

Үрнәк кенә түгел шул. 1975 ел бит. Татарга әз генә мөмкинлек бир, аркалыгын төшер, тышавын чиш – ул ташта да чәчәк үстерер. Ул менә шушыны сүзсез дәлилләде, раслады да күрсәтте.

Ул Фәтхия апа белән үзләре үстергән чәчәкләренең орлыкларын, бүлбеләрен тирә-күршедәге язучыларга, димәк, халыкка өләшә иде.

У?гәренки аларның түреннән узган чакта Габделхәй абыйның сәламен ишетмәсәң, РЅРё кояшлы РєУ©РЅ РґУ™ СЃТЇСЂУ™РЅ тоела сыман РёРґРµ.

Берзаманны, Габделхәй абыйның вафатыннан соң, аларның дачасы каршысыннан узып барышлый, Фәтхия апа:

– У?С…У™С‚, РјРѕРЅРґР° кереп РєРёС‚ әле, – РґРёРї эндәште, асыл, РїУ©С…С‚У™ бакчалары сукмагыннан С‚ТЇСЂРіУ™ узгач, СѓР»: – Габделхәй абыең СЃРёТЈР° РґРёРї кызыл карлыган үрчеткән РёРґРµ.

Казып алып биримме? – диде.

– Аннары, Фәтхия апа, аннары, – дидем.

Шунда – ул утыртып, үстереп куйган җирдә калды.

Үссен.

Кеше васыятен җан туфрагыннан күчереп булмый, ярамый, кушылмый. Р?стәлеге җимешеннән кадерлерәк.

Кадер һәрчак истә.

Шуңа күрә истәгеләр исән-саулыгы дәвамында кадерле дә.

Күпме чакырып, дәшеп йөрүенә карамастан, өенә (фатирына) кермәдем.