Үзем белән очрашу

Кайчак: В«У?тисе, РЅРёРіУ™ шулай каты бәреләсең, хәтерләре калыр», – РґРёРіУ™С‡, «Мин дөресен У™Р№С‚У™Рј бит», – РґРёСЏ РёРґРµ. Бу Р±РёРіСЂУ™Рє С‚У™ язучыларның әсәрләрен тикшергәндә була РёРґРµ.

– «Гомеремдә бер нәфис чәчәк күрдем,

Гомеремдә бер тиңсез ярны сөйдем.

Гомерем буе оныталмаслык булып,

Үкенече калды, күңелем тулып.

Чәчләренә зәңгәр гөлләр кадап,

Көтә кебек, һаман юлга карап.

Гөлләр генә аңа юлдаш кебек,

Андый гөлләр бүтән булмас кебек», –

дип язган Гамил ага Сезгә багышланган бер шигырендә. Сезнең үзегезнең танышу кыйссасы бардыр?

– Гамил 1954 елның маенда Яңа Шәрип авылына килеп төште, бертуган Салиха апаларында яши башлады.

Авыл кешесе берсен берсе белә, һәр көн очрашмасаң да, күргән саен исәнләшеп, хәл-әхвәлләрне сораштырып йөрисең. Без дә шулай Гамил белән очрашкалап, сөйләшеп йөри идек.

Бердәнбер РєУ©РЅРЅРµ, РєРёС‡ утырырга РґРёРї, кызлар белән Салиха апаларга җыелдык. Кемдер чигү чигә, кемдер челтәр бәйли, Гамил У©СЃС‚У™Р» янында китап укып утыра, Салиха апаның кызы У?РґРёР±У™ патефон уйната. Зифа Басыйрова, Усман Альмеев, Гөлсем Сөләйманова тавышларын тыңлыйбыз.

РЈР» заманда авыл җирендә телевизор РґР°, радио РґР° СЋРє, электр уты РґР° янып тормый. РЎРёСЂУ™Рє кенә авыл халкына РєРёРЅРѕ күрсәтергә килгәлиләр. У? шул СЃРёС…СЂРё җырларны тыңлап, күңелгә җан азыгы РёТЈУ™ РёРґРµ.