Үзем белән очрашу

…Кайбер кеше, үлгәннән соң елы үткәч, авырлык бераз җиңеләя, ди, ә Гамилне югалту ачысы бервакытта да җиңеләймәс, һәрвакыт искә төшеп, аның рухы яктыра гына барыр. Ачык фикерле, нык рухлы, сынмас-сыгылмас холыклы, ярдәмчел, пәйгамбәргә тиң иде ул.

Аны тудырган ата-анасына зур рәхмәт, Такталачык халкы да горурлана торгандыр.

Гамил өчен мин дә горурланам.

Гамил ага белән Нәфисә апаның өч кызы да – Раушания, Рауза, Галиябану – әтиләрен бик сагыналар, шагыйрь баласы булуның үзенчәлекле, үзгә бер тойгы, хис, зур горурлык икәнлеген яхшы аңлыйлар, шигъри җанлы булулары белән аерылып торалар.

* * *

Без еш кына шагыйрьләр, язучылар, дибез, алар турында күп укыйбыз, иҗатлары белән танышабыз, үзләре белән әдәби кичәләрдә очрашабыз… Ләкин аларны бала атасы, шагыйрь итүче фәрештәләргә тиң затлар – хатыннары бар икәнен башыбызга да китермибез.

Нәфисә ханым белән әңгәмәбездән РјРёРЅ шуны аңладым: иҗат кешесе өчен С‚У©Рї терәк – аның гаиләсе, Р±РёРіСЂУ™Рє С‚У™ хатыны. У?РіУ™СЂ шагыйрь ялгыз булса, СѓР» шигырь язып кына шагыйрь була алмас РёРґРµ, минемчә.

…Хушлашканда, Нәфисә апа Гамил аганың соңгы ике шигырен бирде. Менә алар:

Бәхетле һәм бөтен италмадым,

Ал ефәккә төреп киталмадым –

Җан өстендә калды шушы боз,

Җандай газизләрем, хушыгыз…

*

Эсседә янармын, суыкта туңармын,

Синең хакта уйлап кышын да, язын да.

Тәрәзәң каршына кош булып кунармын,

Сагынган чагымда.