Өтерләр юк йөрәк тибешендә

Мәхәббәт гөлсез дә була,

Дигәнгә күнмәгәнмен.

Бары шуңа зәңгәр күктән

Ява йолдыз чәчәге.

Җанны эретер сөюнең

Беләм бер киләчәген.

Җир – чәчәкләр патшалыгы! –

Гомер буе өзсәң дә,

Һәрбер көн өчен яңасы

Булыр иде кесәңдә.

Бер ромашка йә күкчәчәк,

Гөлбадраннан алтын шар,

Көзнең дә үз матурлыгы, –

Хуш исле зәгъфраны бар.

Юк, син мине яратмыйсың, –

Килмә, әйтмә бер сүз дә!

Хыялсыз кеше бу җирдә

Мәхәббәтсез дә түзә.

Гөлләр арасында калыйм

Төсле хыяллар белән.

Гөлсез, төссез бу дөньяның

Кирәкмәгәнен беләм.

В В В В 2009

Т–РђРќРќР« Р§УЁРЇ

Мин җиргә түбән төшкәнмен,

У? гавам карый РєТЇРєРєУ™.

Шундый да тирән төшкәнмен,

Терәлгәнмен иң төпкә.

У? кеше кошка кызыга –

Очканга, канатлыга.

Мин исә иярә алмыйм

Җәяүлегә, атлыга.

Мин төшкән тирәнлек, беләм, –

Халкым йөзгән тирәнлек.

Җанны батырыйммы әллә,

Хакыйкатькә керәм дип?.

У? халык РґРёРіУ™РЅРµТЈ гали, –

Җанын җибәрми төпкә,

Үзе батса бата, әмма

Җанын ул чөя күккә!

В В В В 2009

У? РљРђР  ЯВА…

Күк түшәге тишелгәндер, ахры, –

Түгелә дә түгелә кар, кар, кар.

Вата-кыра кар тауларын сөрә,

Урам караучылар елый зар:

«Тишелгәндер, тәки тишелгәндер,

Туктап торыр иде югыйсә.

Теләп, көтеп алган кармы шулай

Бер уйламый һаман юл кисә?»

Тракторлар ыгы-зыгы килеп

Өеп киткән була тагын да.

У? кар СЏРІР° тутырып ак ярларны,

Дөнья уйга баткан чагында.