Закон захавання кахання

Беларусаy цi сiлком высялялi, цi заклiкалi-заваблiвалi ехаць у Сiбiр, на цалiну – у Казахстан, у Карэлiю – на лесанарыхтоyкi, за свет, каб толькi яны не трымалiся за свае балоты ды лясы. Для чаго? А мусiць, для таго, каб развучылiся шанаваць i любiць роднае, каб размывалiся як народ, як нацыя y чужародным асяроддзi».

Увогуле Ада трымалася сцiпла, хавалася за спiнамi Гошы i Сенi, у размовы не кiдалася, каб лiшнi раз не звяртаць на сябе yвагу. Ёй было няyтульна y гэтым мужчынскiм гурце, i яна мiжвольна падумала, што можа i самастойна аглядаць Маскву, не абавязкова yвязвацца y нечыю кампанiю.

Нарэшце Гоша развiтаyся са сваiмi землякамi i прапанаваy яшчэ наведаць знакамiты Арбат. Ада i Сеня пагадзiлiся. Метро зноy за лiчаныя хвiлiны даiмчала iх да мэты, што нi кажы, вельмi зручны транспарт. На Арбаце гэтым святочным днём было шматлюдна, як на кiрмашы. Гандляры прадавалi карцiны i матрунак, размаляваных пад Сталiна, Брэжнева, Гарбачова i Ельцына. Мастакi пiсалi эцюды на мальбертах. Музыкi iгралi на гiтарах, саксафонах, скрыпках.

Нейкi хлопец у вышыванцы нешта далiкатна выцiнаy на дудачцы. У расчыненыя футаралы зрэдзь-калi сыпалiся манеты. Людзi сядзелi за столiкамi, пiлi ды елi. Усё тут было дарэчы, усiм хапала месца.

Сеня зноy захацеy пiва, Гоша падтрымаy яго, Ада згадзiлася папiць кавы. З кубачкам яна падышла да гiтарыста, якi вiртуозна выконваy нейкую класiчную рэч, i падумала, што Касьян тут таксама мог бы знайсцi магчымасць для выяyлення yласных музычных здольнасцей.

Але ён, мабыць, так i не сабраyся напiсаць заяву на курсы, прынамсi, нiчога пэyнага не адказаy на яе прапанову паехаць разам на вучобу. А раптам усё ж прыедзе!

Дамоy вярталiся пад вечар. Убачылi y небе вялiзныя рознакаляровыя паветраныя шары, якiя з-за цiхага надвор’я доyга вiселi без руху на адным месцы. Паназiралi трохi за iмi, пасля толькi спусцiлiся y падземны пераход. Там было тлумна i шумна. Ішлi галерэяй да метро. Гоша з Сенем пачалi пераморгвацца, аглядаючы дзяyчат, якiя стаялi yдоyж сцен.

Ада не адразу зразумела, што яны маюць на yвазе, мо проста ацэньваюць масквiчак з мужчынскага пункта гледжання. Хлопцы ёсць хлопцы, яны не могуць абыякава праходзiць мiма хараства y спаднiцах. Аднак Гоша патлумачыy:

– Путаны выйшлi на паляванне…

– Калi ёсць попыт, дык будзе i прапанова, – адказала Ада. – Патрыярхальны свет нарадзiy шмат заганных з’яy у грамадстве. Я нiкога не хачу пакрыyдзiць.

– Згодны, – пацвердзiy Гоша.