Еракка китеп кара = Взгляни издалека

Бер язгы бәйрәмдә район газетасында шигырем басылды. Үземчә бик шәп инде:

Яшәсе дә безгә яшәсе –

Яңа язда бөтен планетада

Уйнап торсын дуслык рәшәсе.

Авыл клубында дәртләнеп-дәртләнеп укыдым.

Алкышларга күмелдем. Урамга чыккач, гармунчы Рәзим:

– Пүчтәк шигырь бу! – диде.

– Шигырь мондый булмый.

Үтерде, гарьләндем.

– У? ничек була? Менә ТЇР·РµТЈ язып кара.

– Менә ничек була:

Яусаң яу, яңгыр!

Яумасаң, тамма да!

Сөйсәң сөй, җаным,

Сөймәсәң ялынмаем.

– Рифмасы юк, – дидем мин, үҗәтләнеп.

– У?Р№, надан! – РґРёРґРµ СѓР», – «яусаң», «яңгыр», «яумасаң», «ялынмаем» – рифмалар түгелме?

Тетрәнеп киттем.

Сибәләп кенә торган яңгырга кушылып күз яшьләрем тәгәрәде. Эчтән генә сөеп йөргән күрше кызы – Гасимә күз алдыма килеп басты.

У?РЅУ™ шундый сабак Р±РёСЂРґРµ РјРёТЈР° гармунчы, Т—РёРґРµ класс белемле калхузчы авылдашым.

Шигырь, бәлки, шуннан башлангандыр.

* * *

Р?РЅРґРµ РёТЈ беренче язган, РёТЈ беренче басылган шигыремә килик. 1958 ел. РЈР» В«Р?стәлекләр» РґРёРї атала.

Р?стәлекләр алар күптөрле,

Р?стәлекләр алар РєТЇРї кала –

Бер истәлек булып, әнкәмнең

Чиккән сөлгеләре саклана.

Чиккән сөлгеләре саклана

Бизәге лә, аның бизәге –

Карый кебек миңа бизәктән

У?нкәемнең нурлы РєТЇР·Р»У™СЂРµ.

РњРёТЈР° 12 яшь. У?нкәемне югалту хәсрәтеннән РіР°Т—РёР· булганнан язылгандыр РґРёРї уйлыйм. РњРёРЅ ТЇР· гомеремдә (шөкер!), кешеләргә ияреп, шагыйрь булу хыялы белән шигырь язмадым.