Асылташ / Драгоценный камень

Якташларым! Туган ягым диеп,

Сезне дә бит кушып сагынамын.

Бер үк суда йөзгән ыкташларым.

Җиде ятлар түгел – якташларым.

Авыр чакта башым куяр өчен,

Кыялардан чыдам тау-ташларым.

Бер сандугач җырын тыңлаганбыз,

Якташларым минем, моңдашларым.

Бер кәккүктән гомер санатканбыз,

Бер үк тауда безнең юл башлары.

Һәрбер каен, һәрбер имән уртак.

Уртак таңнар күргән күзләребез.

«Туган якка кайтам әле», – диеп,

Чит илләрдә җирси күпләребез.

Куанычым колачыма сыймый,

Очраганда берәр якташым.

Сүзләр бетми инде макташып,

Яшик, дибез, ятлар арасында

Якалашып түгел, яклашып.

Күрше әби

Күрше әби килә йөзгә җитеп,

Калтырамый алай куллары.

Гомер үзе гүя бер саплам җеп,

Энә адымы – гомер еллары.

Яшьтәшләре иргә китеп беткәч,

Ни кичерсә әгәр җитү кыз,

Шул халәттә хәзер ул әби дә,

Ахирәтсез калгач берьялгыз.

Р?РєРµ улы үлде Ватан өчен.

Саклый белде күркәм сабырлык.

Гомер булгач, кирәк түзә белү,

Түзә белү – үзе батырлык.

Кем өендә туа бер нарасый,

Кем йортына килен төшерә,

У?Р±Рё илткән балны каба сабый,

Туй чәкчәген әби пешерә.

Уңганлыгын авыл гел сөйләде,

«Эре карчык» дигән дан алды.

Җитү кызны хуплап әйткән сүзе

Олы бирнә булып саналды.

Һәр авылда бар ул андый әби –

Гореф-гадәт, әдәп сандыгы.

У?РЅУ™ шундый ак У™Р±РёР»У™СЂ саклый

Милләтемнең әхлак саулыгын.