Деген екен

Меймандар моншадан шығып, дастархан басына келедi. Ашық терезеден жел соғып тұрғандықтан, Сәкең қақ төрге отырмай, ықтау жағынан отырса керек. Содан әңгiме-дүкен, мәжiлiс қызған кезде, кезек Баянғалиға келiптi.

Қош келдiңiз елiме

Аты аңызға айналған

Қаһарман батыр, қолбасы,

Сағадаттай батырды

Төбесiнен түссе де

Жеңе алмаған фашистiң

Снаряд пен бомбасы,

Жетпiстен жасы асса да

Қылшылдаған капитан

Секiлдi түр мен тұлғасы,

Қаһарманның балдары

У?кенiТЈ жолын жалғашы,

Айналайын ақ жеңге,

Сәкеңдi жақсы бақ, жеңге,

Оңай емес болу да

Қолбасының жолдасы,

Бiле бiлсек Сағадат

Бөгенбай мен Қабанбай

Батырлардың жалғасы,

Тұғырдан таймай сардарым,

Сарбазды сапқа тұрғызып,

Қазақтың елiн қорғашы!

Бар қазақ үлгi алады, жауға шапқан,

Бауыржан, Мәлiк, Қасым, Сағадаттан,

Сағадат жастайынан от-жалын боп,

Бата мен алғыс алған жамағаттан,

Қара нардай қаһарман ұлым бар деп,

Қазағым, ай-әлемге жырла, мақтан,

Ұланның үмiтi көп, жетпiсiнде

Жiгiттей жарқыраған азаматтан,

Сызды окопта саспаған сардар аға,

Қаштың ба Степнякта сквозняктан! –

дегенде қонақтар ду күлiптi.

Сәкең ақынның жырларын ықыласпен тыңдап, оның Манастың мың жылдық тойына баратынын естігесін, «Манасты» айтқызыпты.

– Қырғыздарға барғанда қандай киiм киiп барасың? – деп сұрапты.

– Қара шапан, қара шалбар, қызыл қамзол!

– Жiгiтке қызыл не керек? – дептi Сәкең.