Миғраж

Құдысқа тамам аруақ бəрі келді,

Əнбие, Мүрсəл, Нəби жəне келді.

«Бұл не түн қадір түн бе, барат па»,

Сəруай екі ғалам ханы келді.

Алдынан сəлем айлап келді бəрі,

Бұрынғы өтіп кеткен Мүрсал нəби.

Сол жерде екі ракот намаз оқып,

Бəрінің тақсыр Расул болды имамы.

Бəрінен бұрын келген: ислам мен дін,

Жеті көк, жұмақ, тамұқ ғыфите замин

Харамнан ол Ақсаға барған жерін

Нанбасаң, көрсетейін аятпен мен.

Осындай мазмұнына аят түсті,

Табамын тағы дəлел мұнан күшті.

Періште төрт Мұқараб төрт жағында

Бұл ретпен пайғамбарды алып ұшты.

Һəм Ақсадан жоғары алып кетті,

Соған шейін ол пырақ құрмет етті.

«Миғраж» – деген жарық нұр пайда болып,

Сонымен Мұхаммедті аспанға елітті.

Жебірейіл айғайлайды: – Есік аш! – деп,

– Сенімен кім келеді серіктесіп?

– Мұхаммед келді, – дейді, – бізбен бірге.

Сол жерде сəлем беріп, ашылды есік.

– Мархабат, иа Мыжтафа, хақ Мұхаммед,

Болайық Құдай жазса, біздер де үмбет.

Ашылды əуелгі аспан есіклері,

Тұр екен Адам ата күтіп құрмет.

Ол жерде мен Адамға сəлем бердім,

Кісі екен ұзын бойлы, жүзін көрдім.

– Қош келдің, бақытың ашылсын, балам! –  дейді,

Бөгелмей онан өтіп жүре бердім.

Мен міндім Мекайілдің енді үстіне,

Мінген соң, Мекайілнікі жүрмесін бе?!

Екінші көкке жеттік, есік ашып,

Періште онда тұрған бір кішкене.