Жетісу суреттері

Ескінің ертегі айтсам ертесінен:

Жетісу қан малшынған белшесінен,

Алайда, айналармын, айтам әлі,

Шыға алмай жүрмін әзір жер шетінен,

Қалмақты, Қоңтәжіні Жөңкесінен,

Үркітіп Абылай мен Шоңай шауып,

Жөңкенің асырыпты желкесінен…

Тау суреті

Тарбиған Тарбағатай жердің құты,

Барлық – ол «қыдыр түнеп көшкен жұрты».

Оранған ақ көбенек аруақты Алтай,

Төгіліп бізге таман жатыр мұрты.

Ертеде сол асқардың сәулетіне,

Қиыспай қырғындасқан талай жұрты.

Ақшұнақ, Жабағылы, Мыңшұқыр, Таз,

Бұлардың бәрін тізген Жоңғар тұрпы.

Аршалы, Амантекше, Қарасырық,

Қараүңгір, Қалмақасу, Қаражырык,

Сауыры Салқынбел мен Сайымбөлек,

Суығы соғып тұрад аласұрып.

Қымызын сол жайлаудың ішкен кісі,

«Бәйгеге» қосад өзін таң асырып.

Шоқысын Бүркітінің Үшбүйенге,

Қойыпты сәуекендей жарастырып.

Күрделі қоныс қайда Күреңбелдей,

Құр жатпас Қора мұзбен жүгенделмей,

Тегерез төңкерілген тегеш, Шажа,

Шамқой шал қабақ жаба түнергендей,

Талақтай талаураған Баян – жүрек,

Тұнжырап тұқырып тұр «тірі өлгендей».

Мұрыны Мұзбұлақтың көкте мүлгіп,

Ақтасты аспанға әдей тірелгендей.

Қар кете қарлы алаңы қақ айыра,

Қаптағай қаптай көшед Бүйенді өрлей.

Түйірлі бұршақ нөсер ұшықтайды,

«Ши ұшық», «қырық аяқ су» жібергендей.

Көкжамбас, көл Көпірлі таудың көркі,

Жатқан мұз Шатыртастың көкше бөркі.