Латте омили

– Мабодо шахсий нарсалар ҳақида сўрасам, қаршимасмисиз?

– Қандай қилиб бунга қарши бўлишим мумкин? – деди Зои. – Сиз аллақачон қабр тошимни ҳам чиздингиз. Демак, шахсий ишларимга ҳам аралашиб бўлгансиз.

– Ўринли танбеҳ, – деди Ҳенри кулиб. – Қаерда ишлардингиз? Қуйи Манҳэттенда деганмидингиз?

Зои бош ирғади.

– Жаҳон савдо марказида, – деди ва саёҳат журналидаги ишини қисқача тасвирлаб берди.

– Ўйлашимча, бу иш учун сизга дурустгина маош тўлашса керак.

– Дурустгина, – қўшилди Зои. – Лекин унчалик катта эмас. Бруклиндаги ҳаёт эса қимматга тушади.

– Тўғри. Сўрашга изн берсангиз, яна бир савол: бу компанияда тахминан қанча вақтдан буён ишлаяпсиз?

– Олти йиллардан бери.

– Тушунарли. Ақлли одам учун бу ўз ишида муваффақиятга эришиш учун етарли давр. Ўйлайманки, ҳозир сиз олти йил аввалгидан кўра кўпроқ пул топасиз.

– Ҳа, тўғри, – маъқуллади Зои.

Ҳенри тағин бош ирғади.

– Хўш, сиз олти йил олдингидан бойроқмисиз?

Зои кўзларини пирпиратди.

– Бойроқ? – такрорлади у худди бегона тилдаги сўзни айтаётгандек.

– Масалан, энди орттирган пулингиз – ўзингиз хоҳлаган нарсага сарфлашингиз мумкин бўлган кичик жамғармангиз борми?

Дарҳақиқат, икки йил олдин, Зои ёрдамчи муҳаррир лавозимидан муҳаррир лавозимига кўтарилганида, яхшироқ маош ола бошлаганди.