Адраджэнне пасярод крызісу. Святая літургія, традыцыйная Імша і аднаўленне Касцёла

33

«Enthusiasm and Divine Madness: On the Platonic Dialogue «Phaedrus», перакл. Richard Winston i Clara Winston (South Bend, IN: St. Augustine’s Press, 2000), 101, цыт. «Phaedrus» 274c5.

34

Пасланне Spiritus et Sponsa на 40-ю гадавiну канстытуцыi пра святую лiтургiю Sacrosanctum concilium (4 снежня 2003 года), 13.

35

Гл. «The Ecclesiastical Hierarchy» у выд. «Pseudo-Dionysius, The Complete Works», перакл. Colm Luibheid (Mahwah, NJ: Paulist Press, 1987).

36

David Vincent Meconi SJ, «Silence Proceeding», Logos 5.

2 (вясна 2002): 59—75, на с. 59.

37

Josef Pieper, «The Silence of St. Thomas», перакл. John Murray i Daniel O’Connor (New York: Pantheon Books, 1957), 45. Вiзiя на свята св. Мiкалая i яе значэнне абмяркоyваюцца y маiм артыкуле «Golden Straw: St. Thomas and the Ecstatic Practice of Theology,» Nova et Vetera 2 (2004): 61—89.

38

Зразумела, што цiхая Імша мае yдосталь момантаy, калi пануе поyная цiшыня, але нават нарматыyны i дасканалы спосаб цэлебрацыi – спяваная цi yрачыстая Імша – калi яе цэлебруюць, добра адчуваючы лiтургiю, можа i павiнен таксама мець моманты цiшынi.

Арганiстам i кiраyнiкам хораy не трэба запаyняць кожны вольны момант гiмнам альбо iмправiзацыяй. Гл. James Hitchcock, «The Voices of Silence in the Liturgy,» Communio 5, №4 (1978): 352—362.

39

Як у сваёй энцыклiцы Mediator Dei навучае нас слуга Божы Пiй ХІІ: гл., мiж iншым, №№71, 80—81, 85—93, 98—99.

40

Св. сястра Фаyстына Кавальская, «Дзённiк. Божая Мiласэрнасць у маёй душы» (Мiнск: Про Хрысто, 2014), §888.

41

Св. Тамаш Аквiнскi, «Super Evangelium S. Ioannis lectura», 21, lec. 6, §2660: «Infinita enim verba hominum non possunt attingere unum Dei Verbum». Значэнне слова «attingere» – «цалкам дасягнуць» альбо «надзейна ахапiць».

42

З лiста Людвiга Вiтгенштэйна, якi цытуе Джон Савард: «Towards an Apophatic Anthropology», Irish Theological Quarterly 41 (1974), 234.

43

Кнiга IV «Метафiзiкi» Арыстоцеля нагадвае гiмн устойлiвай i багатай сэнсоyнасцi мовы. Рэлятывiст зламаy бы галаву аб скалу спасцiгнутай цэласнасцi.

44

Зразумела, ён казаy гэта задоyга перад тым, як пачалiся практычныя спробы выконваць дурныя «лiтургiчныя танцы». Сэнс словаy Бэнсана будзе зразумелы кожнаму, хто yважлiва сачыy за прыгожай цырыманiяльнай «харэаграфiяй» класiчнага рымскага абраду.