Нацыянальныя і дзяржаўныя сімвалы Беларусі

 Кёне лiчыy, што такi тып выяваy iснуе каля 2000 гадоy, – упершыню выява вершнiка сустракаецца на дынарыях рымскага сямейства Фантэя, затым на iмператарскiх манетах – i азначае, што iмператар паражае варожага воiна. З увядзеннем хрысцiянства замест воiна з’явiлася выява дракона i кампазiцыя стала сiмвалiзаваць перамогу хрысцiян над паганцамi.

У наш час падобныя выявы маюць гербы некаторых гарадоy i краiн. Напрыклад, выява Святога Георгiя – Дзяржаyны герб Грузii.

А на старажытным гербе Вялiкага княства Маскоyскага (цяпер – герб Масквы) у чырвоным полi конны воiн у белай (срэбнай) бранi забiвае дзiдай цмока.

Як лiчаць некаторыя гiсторыкi, гэты герб адлюстраваy жаданне, а потым i падзею, якая здзейснiлася, – збаyленне рускiх княстваy ад татара-мангольскага ярма.

Не менш старажытны i не менш вядомы i другi герб з выявай святога Георгiя-Юрыя: у чырвоным полi конны воiн у срэбнай бранi з занесеным для yдару мячом у правай руцэ.

Гэта старажытны герб крывiцкай, а потым i полацкай зямлi i полацкiх князёy Iзяславiчаy.

Менавiта y сярэдневякоyi, з умацаваннем Полацкага княства i пашырэннем яго межаy, пашыралася тэрыторыя выкарыстання полацкага герба. У любой краiне таго часу герб яе yладара станавiyся гербам краiны; так i герб полацкiх Iзяславiчаy, дзе б нi княжыy князь з гэтага роду, заyсёды змяшчаyся на пячатцы i на вайсковай харугве княства, з’яyляючыся яго дзяржаyным сiмвалам.

Вершнiкi на пячатках полацкiх i навагародскiх князёy

Такiм чынам, прыкладна y 60-х гг. XIII ст. «полацкi» святы Юрый стаy гербам Новагародскага княства, а з 1313 г. – гербам Вялiкага княства Лiтоyскага, Рускага i Жамойцкага, хаця лiчыцца, што толькi y 1384 г.

Герб Лiтоyскай Русi i герб Чырвоннай Русi. На стужцы: «Святы Георгi заступнiк Русi» (Холмская Русь. Исторические судьбы русского зарубежья.

П.Н.Батюшков. С.-Петербургъ. 1887)

Менавiта y сярэдневякоyi, з умацаваннем Полацкага княства i пашырэннем яго межаy, пашыралася тэрыторыя выкарыстання полацкага герба. У любой краiне таго часу герб яе yладара станавiyся гербам краiны; так i герб полацкiх Iзяславiчаy, дзе б нi княжыy князь з гэтага роду, заyсёды змяшчаyся на пячатцы i на вайсковай харугве княства, з’яyляючыся яго дзяржаyным сiмвалам.