Амир Темур севган юрт

U biz safardaligimiz paytida gazetaning navbatdagi sonlaridan birida (sarlavhasi o�zgarib) e’lon qilinibdi.

YASHA, VATANPARVAR KUCH!

Hayajon va iztiroblar ortda qolgandek bo�ldi, imkoniyat darajasida safar tayyorgarligi ko�rildi. Va ekspeditsiya belgilangan marshrut bo�yicha jo�nab ketadigan bo�ldi. Yumshoq o�rindiqli avtobus yo�ldan g�izillab bormoqda. Yuraklarda yana yangicha g�ulu: bu yog�i endi qandoq bo�ladi?

Shunday qilib, «Amir Temur o�tgan yo�llar bo�ylab» deya nomlangan ekspeditsiya tug�ildi.

Uning doimiy (muntazam) ishlab qolishi kutilmoqda, faoliyati ilmiy yo�nalishda bo�ladi. Albatta, har bir g�oya o�zini ko�rsata olishi uchun vaqt kerak. Yillar o�tar, avlodlar almashar, lekin, nima bo�lganda ham, Amir Temur nomi bilan bog�liq ishlar va narsalarning yashab qolishiga shak-shubha yo�q. Insoniyat yangi, o�ta madaniyatli farzandga doya bo�lmoqchi. Agar shu rost bo�lsa, buyuk jahongirning salobati hozirgidan bir necha chandon ulug�vor bo�ladi. Shu mavzudagi dastlabki maqolani e’lon qilishga kirishganimda ham ana shunday kayfiyatda edim. Ichki bir tuyg�u oxiri baxayr bo�lishidan xabar berib turardi. Shunday bo�lib chiqdi, maqsadga erishildi.

Yo�q, hammasini folbinlarcha topqirlikka yo�yib yoki ba’zilar aytadiganidek, «tushimda voqif bo�luvdi» qabilida talqin etsam, tanishlarim oldida masxara bo�lib qolishim tayin. Gap boshqa yoqda.

Agar biz ko�chaning gurungiga ishonsak, yurtda bironta ham vatanparvar qolmagan.

Hamma sotqin yoki mamlakat och, odamlar gado. Aslida bunday gaplar fisq-fasoddan, tuhmatdan boshqa narsa emas. Xalq bahodir farzandlarga har doim muhtoj bo�lganidek, ular har doim tug�ilib turadilar. To�g�ri, o�smir Temur otining tuyoq izlari bo�ylab safarga chiqish Prometeydan olovni tortib olish bilan teng jasorat emas, balki ba’zilar talqinicha, shunchaki ko�ngil istagi, bo�sh vaqtni «laqillab» o�tkazish usulidir. Biroq turli hududlarda yashovchi turli kasbdagi kishilarning boshi bir joyga qo�shilgan ekan, ularning har biri qalbida xalqiga, vataniga muhabbat Temurnikidan kam, deb kim ayta oladi? Shu jamoaga qo�shilaman, deb orzu qilib yurgan, lekin armonda qolganlar qanchalab bo�lgandir. Xullas, tushkunlikka berilavermay, millatni ham, jamiyatni ham oydin yo�lga olib chiqadigan sog�lom kuchlar borligiga ishonaylik. Axir o�sadigan el bir-birini «botirim» deb erkalatar ekan.