Ибтидо

– Ҳаммаси жуда қизиқ, Уинстон! Лекин нима сабабдан Эдмонд бу галереяни менга кўрсатишингизни сўраганини тушунтириб бера оласизми? Мен бунақа ишларнинг мухлиси эмаслигимни у яхши билади‐ку.

Уинстон босиқлик билан жавоб қайтарди:

– Эдмонд сизга ушбу галереядаги “Бурама спирал” деб номланган экспонатни кўрсатишимни сўраган.

У ўнг бурчакда турибди, кўряпсизми?

Лэнгдон яхшироқ кўриш учун кўзларини қисиб, Уинстон айтган томонга тикилди. Сал кам саккиз юз метр олисдаги экспонатни назарда тутди, шекилли.

– Аҳа, кўряпман.

– Ажойиб! Қани, кетдик ўша ерга.

Лэнгдон атрофини қуршаб олган бўшлиққа зийрак кўз югуртириб, спирал томон юра бошларкан, Уинстон гапида давом этди:

– Профессор, эшитишимча, Эдмонд Кирш сизнинг тарихдаги турли диний анъаналар, уларнинг санъатда акс этган эволюцияси борасидаги изланишларингиз ҳамда фикрларингиз мухлиси экан.

Эдмонд шуғулланадиган ўйин назарияси ҳамда ҳисоблаш асосида башорат қилиш қайсидир маънода турли тизимлар қандай шаклланишини таҳлил қилиш ва уларнинг келажакда қандай босқичлардан ўтишини башорат қилишга ўхшайди.

– Эдмонд ўз ишининг устаси эканига шубҳа йўқ.

Уни бекорга бугунги кун Нострадамуси деб аташмайди.

– Тўғри. Лекин бу қиёс Эдмонд учун бироз ҳақоратлидек, наздимда.

– Нимага энди? – эътироз билдирди Лэнгдон. – Ахир, Нострадамус тарихдаги энг машҳур башоратчи бўлган.