Ибтидо

Эдмонднинг юзига табассум ёйилди:

– Жуда зўр, шундай эмасми? Бу йил сунъий интеллект борасида нималар қилганимни тасаввур ҳам қилолмайсиз, Лэнгдон. Ҳақиқий квант сакраши бўлди. Мен компьютерларга бутунлай ўзгача усулларда муаммоларни ечиш, мустақил равишда ўзини ўзи назорат қилиш имкониятини берувчи бир неча янги технология яратдим.

Уинстон устида ҳалиям ишлаяпман, у кундан-кунга ўсиб боряпти.

Лэнгдон тингларкан, Эдмонднинг ёш боланикидек беғубор кўзлари атрофида кўкимтир қора доғлар пайдо бўлганини пайқаб, ичи қирилди. Қадрдон шогирди жудаям толиққан кўринарди.

– Эдмонд, мени бу ерга чақирганинг сабабини билсам бўладими?

– Бильбаогами? Ёки Ричард Серра спиралининг ичигами?

– Спиралдан бошлай қолайлик. Клаустрафобиям борлигини билардинг-ку!

– Албатта, билардим. Бироқ бу кеча барча меҳмонларни комфорт зонасидан қўзғатиш учун ташкилланган, – мағрурона жилмайди Эдмонд.

– Ҳар доимгидек, ўз репертуарингдан чиқмайсан, – деди Лэнгдон ясама жаҳл билан.

– Мендан ранжиманг, Роберт, – Эдмонд қувноқлик билан узр сўради. – Сиз билан гаплашиб олишим зарур эди.

Мен эса томоша бошланмасдан олдин кўринишни истамадим.

– Рок юлдузи мухлисларига концертдан олдин дийдорини кўрсатмайдими?

– Бўлмасам‐чи! Рок юлдузи саҳнани тўлдирган туман орасида сирли тарзда пайдо бўлади, ахир, – деб ҳазиллашди Кирш.