Моррининг сешанба дарслари

У Моррининг қора рангли кичик учрашув қайдлари дафтарчасига қўнғироқ қилувчиларнинг исмларини ёзаётганди. Дўстлари. Медитация мураббийлари. Муҳокама гуруҳи. Унинг суратини журналида чиқармоқчи бўлган мухбир. Кекса профессоримдан хабар олишга ошиқаётган битта мен эмаслигим аён бўлди: “Тунги хабарлар”даги суҳбат уни машҳур қилиб юборганди.

Бироқ Моррининг бунчалик сердўстлиги мени ҳайратга солди, балки бироз ҳасад ҳам қилгандирман. Талабалик йилларимизда атрофимда гирдикапалак бўлган “ошна”ларимни эсладим. Қани ҳозир улар?

– Биласанми, Мич, ўлим тўшагига михланганимдан бери одамлар менга кўпроқ қизиқиш билдириб қолди.

– Сиз ҳар доим қизиқарли инсон бўлгансиз.

– О, – жилмайди Морри. – Жуда илтифотлисан.

“Ҳечам илтифотли эмасман”, хаёлимдан ўтказдим.

– Гап шундаки, – давом этди Морри, – одамлар менга кўприк сифатида қарашади.

Ҳозирги аҳволимда мени тирик деб аташ қийин, лекин ҳали ўлганим ҳам йўқ. На у ёқлик ва на бу ёқликман.

Уни йўтал тутди, сўнг яна юзига табассум югурди.

– Мен буюк сафарга отландим, одамлар эса сўнгги йўлга нималарни ҳозирлаш зарурлигини айтиб кетишимни кутишяпти.

Яна телефон жиринглади.

– Морри, гаплаша оласизми, – сўради Конни.

– Бандман, эски қадрдоним мени кўргани келган, – таъкидлади у, – кейинроқ қўнғироқ қилишсин.

У мени бунчалик илиқ кутиб олганининг сабаби менга қоронғи.