Моррининг сешанба дарслари

– Қўйсангиз-чи, – дедим асабийлашиб, – Ҳеч ким аниғини билмайди…

– Мен биламан, – майин овозда жавоб қайтарди Морри. – Буни аниқлаш мумкин бўлган кичик тест ҳам бор. Менга шифокор кўрсатганди.

– Тест?

– Бир неча марта нафас ол.

Унинг айтганини бажардим.

– Яна бир марта нафас ол, фақат бу сафар нафас чиқараётганингда яна нафас олишдан олдин улгурганингча сана.

Нафас чиқарар эканман, тез санай бошладим.

– Бир, икки, уч, тўрт, беш, олти, етти, саккиз…

Нафасим тугашидан аввал етмишгача санашга улгурдим.

– Яхши, – деди Морри. – Ўпканг соғлом.

Энди мени кузат.

У нафас олди ва паст, қалтироқ овозда санай бошлади.

– Бир, икки, уч, тўрт, беш, олти, етти, саккиз, тўққиз, ўн, ўн бир, ўн икки, ўн уч, ўн тўрт, ўн беш, ўн олти, ўн етти, ўн саккиз…

Шундан сўнг тўхтаб, ютоқиб нафас олди.

– Шифокор биринчи марта бу машқни қилишимни сўраганида, йигирма учгача санаган эдим.

Ҳозир эса ўн саккизгача. – У кўзини юмди ва бош чайқади. – Ёнилғи баким деярли бўшаб қолган.

Асабларим таранглашганидан сонимга муштладим. Кўрганларим бир кун учун етарли эди.

Морри билан қучоқлашиб хайрлашдим.

– Кекса профессорингни яна кўргани кел.

Охирги хайрлашувимизда берган шу каби ваъдамни эсламасликка ҳаракат қилиб, ундан яна хабар олгани келишга сўз бердим.

Морри бизга ўқишни буюрган китобларни университетдаги китоб дўконидан харид қиламан.