Kazakstan: ұлттық идея және дәстүрлер

Жоғарыда «Чингис-Намеде» Хызр хан қазақтарының Сарайға «қазақылық ордаларының» Жетісудан өзге аймақтарынан XV ғасырдан бұрын көшіп келгені жөнінде көрсетілген еді. Екіншіден, егер ұлыстар казактарды бір-біріне қарсы пайдаланса, ол казактар басқа казак емес, сол баяғы ежелгі монгол казактары, түр-тұрпаты мен мәдени-тұрмыстық болмыс бітімін жоғалтпаған.

Үшіншіден, казак болу тек соғыс әрекеттері кезеңімен шектелмейтін, Самарканди айтқандай, «барлық жерде қарақшылық жасау» үшін немесе «тағы артқа шегіну» үшін, немесе Бабыр айтқандай, «шексіз өжетпен жау ТЇР№С–СЂС–РЅ алып қашу» үшін әрқашанда казакша У©РјС–СЂ СЃТЇСЂС–Рї, әрқашанда тың әрекетке дайын болу керек. У?кімбековтің У©Р· ойынша, қазақылық институты бәрінен бұрын «жас ұрпақты әлеуметтендіруге байланысты болған, ал РѕР» «қазақылық» арқылы күрделі жағдайда соғыс әрекеттерін Р¶ТЇСЂРіС–Р·Сѓ тәжірибесін үйренді» (СЃРѕРЅРґР°, 464–466 Р±Р±. ). У?СЂРёРЅРµ, мүндай әлеуметтену халық тұрмысынан бөлек алған арнайы әскери шаралар мен мектептерде өте қоймас еді, егер Р±Т±Р» туралы ешқандай тарихи деректер жоқ болса. Егер инициацияның мұндай процедуралары болса РґР°, олар тек монголдан кейінгі РґУ™СѓС–СЂРґРµ емес, Р±ТЇРєС–Р» «далалар тарихы» барысында болған шығар. Мұндай әлеуметтендіру жігіттерді тек халық нұсқасында тәрбиелер еді Р¶У™РЅРµ оларды казакка алар еді, СЏТ“РЅРё, У©Р·С–РЅС–ТЈ ел әскеріне кіргізер еді.