Самоучитель турецкого языка. Часть 6

Burada bir dag deresi neseyle akar, kuslar sarki s?yler ve tuhaf parlak kir ?i?ekleri a?ardi, uzaktan esi g?r?lmemis g?zellikte bir Mavi Camii g?r?lebiliyordu.

At basini egip Monika’yi atindan inmeye davet etti. Yolda yorulan kiz mutlu bir sekilde yumusak ?imlere ?ikti ve yavas yavas ilerlediler.

Caminin kapisinda Hayal durdu. Kiz tapinaga girdi ve etrafina bakti. Etrafta kimse yoktu odanin ortasinda da k???k bir oyma masanin ?zerinde a?ik bir kristal kutu duruyordu. I?inde kirmizi kadife yastigin ?zerine kocaman bir inci vardi.

Bir yerlerden bir ses:

«Bu inci ailen i?in Monika. Evinize refah getirecek. Onu alip annene ver.» duyuldu.

Hediye i?in tesekk?r eden kiz inciyi alarak camiden ayrildi.

Kisa s?re sonra tekrar daglarin ?zerinden Monika’nin nefesini kesecek sekilde u?maya basladilar. Ama korku tamamen ortadan kalkti: simdi eyerine daha ?ok g?veniyordu.

Ve yine bir ?esit platoya geldiler. Uzaktan esi g?r?lmemis g?zellikte bir Mavi Camii g?r?lebiliyordu, ?ncekinden daha da b?y?kt? ve inanilmaz g?zeldi.

Sonra her sey tekrarladi: Hayal kapisinda durdu, kiz tapinaga girdi. I?inde ?ncekinden daha b?y?k ve daha g?zel bir inci g?rd? ve ona zaten tanidik gelen bir ses:

«Bu inci senin i?in. Onu al Monika. Sana bilgelik, sevgi ve sabir getirecek.»

Kiz emri yerine getirip tesekk?r ettikten sonra tapinaktan ayrildi.

Kisa bir s?re sonra tekrar daglarin ?zerinden hizla ge?iyorlardi. Kiz, yanindan ge?en, birbirinin yerine ge?en g?zel manzaralara ilgiyle izliyip yildizli g?ky?z?ne bakiyordu.

Bir sonraki platoya vardiklarinda kiz atindan indi. ?n?nde, uzakta, esi g?r?lmemis g?zellikte bir Mavi Camii g?r?lebiliyordu. ?nceki ikisinden daha iriydi ve daha da g?zeldi. Yavas?a ona dogru y?r?d?ler. Hayal tapinagin kapisinda durdu ve kiz i?eri girdi.

Odanin ortasinda, kristal bir masanin ?zerinde a?ik bir altin kutu duruyordu. I?inde esi g?r?lmemis g?zellikte b?y?k bir inci yatiyordu. Ve ayni tanidik ses:

«Bu inci sana ve sevdigin herkese saglik ve uzun ?m?r getirecek.

Hediye i?in tesekk?r eden kiz camiden ayrildi. Kapida durdu, tapinagin g?zelliginin tadini ?ikarip atina bindi. D?n?s yolculuguna basladilar.

Eve d?n?s yolu hizli degildi, uzun degildi. Ancak safakta, zaten hashas tarlasinda kendi k?ylerine dogru y?r?yorlardi.

Monika’nin annesi k?hne evin verandasinda oturmus agliyordu.