Умр дарёси

Саркотиб Р?ван Р?осифович Головачёвга қараб “Хўш Р?ван, сенда савол Р±РѕСЂРјРё?” деди. РЈ ҳам саволи йўқлигини билдирди-РґР°, “Яхши мутахассис экан” деб Т›СћР№РґРё. РЎСћРЅРіСЂР° РђРјРёСЂ Тўраевга теккизиб:

– Парамонов, бунчалик таланти бор экан, яшириб юрмасдан нега бизларга, яъни бюрога маълум қилмагансиз? – сўнгра Амир Тўраев томон бурилди.

– Менга қарагин, ўзи неча ёшдасан? – деди пичинг қилиб.

Амир Тўраев ҳали ҳам ўрнига ўтирмаганди. У тортинмасдан:

– Менми, Р?ван Р?осифович, Р№РёРіРёСЂРјР° РёРєРєРё ёшга РєРёСЂРґРёРј, – деди-СЋ, СЏРЅР° балога қолди, Р?ван Р?осифович тутоқиб кетди:

– Ў-ў олим бола, ўйлаб гапираяпсанми?! Ўзи коммунистмисан, ёки ёшинг хотирангдан кўтарилдими?! Мен айтдимку, бу бола ҳали гўдак, деб, – ўзиникини маъқуллаб Парамоновга қаради.

Обкомнинг биринчи котиби Рўзмат Ғойибов:

– Григорий Степанович, кадр сеники, яхшироқ таништиргин, бизлар ҳам билайлик! – деди.

– Рўзмат Ғойибович, унинг ёши ростдан ҳам 22 да. Тошкент қишлоқ хўжалик институтини тугатган. Сўнгра шу институтнинг аспирантурасида ўқиган, коммунист, мелиорация ва суғориладиган деҳқончилик соҳалари бўйича номзодлик диссертациясини ёқлаган.

Ўзи асли косонлик. Марказий газеталарда кўплаб илмий-тадқиқот мақолалари чоп этилган…, – деб Парамонов сўзини тугатди.