Умр дарёси

21-давлат хўжалигининг бош қўрғони қурилишларини қураётган Кўчма қурилиш-монтаж ишлари колоннаси жамоасига Тошкент шаҳридан келган Эркинжон исмли ёш йигит раҳбарлик қиларди. У хўжалик директори устидан, ҳатто область партия қўмитасининг қурилиш соҳаси бўйича котиби Мақсуд Гулмирзаев ҳамда “Қаршиқурилиш” бошқармаси бошлиғи, жуда маданиятли инсон бўлмиш Эркин Турсуновларга “Бу одам билан ишлашнинг иложи йўқ, агар битта михи кам бўлсаям қурилган иншоотни қабул қилмайди.

Бу даражада талаб бўлиши мумкин эмас!” деган мазмунда шикоят қилган пайтлари ҳам бўлди.

Бир сафар ҳар иккала раҳбар хўжалик бош қўрғони қурилишини кўргани келишганида қурилиш колоннаси бошлиғи:

– Ростини айтсам, Амир Тўраевга дуч келганимда оёқларим қалтираб кетади, – деди.

– Оёқларингиз қалтирамаслиги учун лойиҳадаги ишларни камчиликсиз бажаришингиз керак. Директор ундан ортиқчасини талаб қилмайди. Ҳозир мен уни шу ерга чақиришим мумкин, аммо у: “Жаноблар, ишни қойил қилсангиз, мен дарҳол қабул қиламан, актга ҳам имзо чекаман”, дейди, деди Эркин Турсунов ва рация орқали Амир Тўраевга чиқди.

Хўжалик директори шу яқин атрофда экан шекилли, бир пасда етиб келди.

– Амир, қурилиш бошлиғи, трест бошқарувчилари тўпланишиб, устингдан арз қилишаяпти.