Барон Мюнхаузен саргузаштлари

Charchaganimdan egardan yiqilib tushishimga sal qoldi. Ammo tunash uchun behuda joy izlabman: yo�lda bironta ham qishloqni uchratmadim.

Nima qilish kerak edi?

Yalang bir joyda tunashga to�g�ri keldi.

Tevarak-atrofda na bir tup buta bor va na bir tup daraxt. Qor tagidan kichkina bir qoziqchagina dikkayib chiqib turardi.

Sovqotgan otimni bir amallab shu qoziqchaga bog�ladim. o�zim esa o�sha yerdayoq qor ustiga yotib, dong qotib uxlab ketdim.

Uzoq uxlab qolibman. bir mahal uyg�onib qarasam, dalada emas, bir qishloqda yoki, to�g�rirog�i kichkina bir shaharchada yotibman: tevarak-atrofimda uylar.

O�zi nima gap? Qayerga kelib qoldim ekan? Bu uylar bir kechada qanday paydo bo�ldi ekan?

Otim qayerda qoldi?

Nima hodisa bo�lganini anchagacha tushuna olmadim. Birdan qulog�imga kishnagan tanish ovoz eshitildi. Mening otim kishnayotgan edi.

Ammo o�zi qayoqda?

Kishnagan ovoz qayerdandir yuqoridan kelardi.

Boshimni ko�tarib qarayman, iyi, bu qanday gap?

Otim butxona qo�ng�iroqxonasining tomida osilib yotibdi! U xuddi butning o�ziga bog�lab qo�yilgan ekan.

Nima voqea bo�lganini darhol payqadim.

Kecha kechqurun bu shaharchani hamma odamlari va uy-puylari bilan qalin qor bosib, faqat butning uchi qordan chiqib qolgan ekan.

Men buning but ekanligini bilmabman. Menga u kichkina bir qoziqcha bo�lib ko�rinibdi-yu, unga otimni bog�lab qo�yibman. Kechasi uxlab yotganimda havo qattiq isib, qor erib ketibdi, men sekin-asta yerga tushib qolibman.

Sho�rlik otim esa shu ko�yicha yuqorida – tomda qolib ketibdi. Qo�ngiroqxona tepasidagi butga bog�lab qo�yilgani uchun yerga tusholmabdi.

Nima qilish kerak endi?

Men uzoq o�ylab-netib turmay, to�pponchamni oldim-da, yaxshi mo�ljallab turib otdim, o�q xuddi yuganga borib tegdi, chunki o�zim hamisha yaxshi merganlardan hisoblanar edim.

Yugan qoq ikkiga bo�linib ketdi.

Ot shuv etib, yonimga tushdi.

Men lip etib otimga mindim-da, oldinga qarab quyunday choptirib ketdim.

CHANAGA QO�SHILGAN BO�RI

Àmmo men qish kuni otda yurish noqulayligini, chanada sayohat qilish yaxshiroq ekanini tezda payqab qoldim. O�zimga yaxshigina chana sotib oldim-da, momiqday qor ustidan g�izillatib choptirib ketdim.

Kechga borib bir o�rmonga yetdim. Ko�zimni endi uyqu bosa boshlagan edi, birdan otimning jon talvasasida kishnaganini eshitib qoldim.