ГИНГЕМАНИНГ ҚИЗИ Биринчи китоб

Бастинда билан эса фақат жонидан тўйганлар ҳазиллашишади!

Гингема қутурган Учар Маймунларни эслаши биланоқ дарҳол шаштидан тушди.

– Майли, – тўнғиллади у. – Корина мендан ҳеч қаерга қочиб қутулолмайди. Пирпиркўзларнинг орасида ҳам бир яшаб кўрсин-чи. Улар жуда меҳнаткаш халқ, дангасаларни ёқтиришмайди.

– Ва яна сенинг қизчанг Буюк ва Даҳшатли Гудвиннинг панжасига тушиб қолиши ҳам мумкин, – қағиллаб қўйди Қарроқ.

Гингема сергакланди.

– Буниси яна ким бўлди? – ҳавотир билан сўради у.

Қарғанинг думалоқ, пирпирамайдиган кўзлари косасидан чиқиб кетгундай бўлиб, жодугарга тикилди.

– Буюк ва Даҳшатли Гудвин ҳақида эшитмаганмисан? У ахир қудратли сеҳргар-ку! У Яшил ўлкада беш йил муқаддам пайдо бўлиб қолганди. Ҳамма қушлар фақат у ҳақда гапиришади.

– Бир камим энди қушларнинг чуғурини эшитиш эди, – минғирлади Гингема, ўзи эса ичида ўйлаб қолди:

“Менга энди шуниси етмай турувди! Бастинда, Виллина ва Стелла учови ортиқчалик қилиб турган пайтда энди қаёқдаги бир сеҳргар пайдо бўлиб ўтирса-я!”

– Сен айтган ўша Гудвиннинг қўлидан нима келаркан ўзи? – қизиқиб сўради Гингема.

– О! Буюк ва Қудратли афсунгар ҳамма нарсага қодир! – тантанавор хитоб қилди қарға. – У Яшил мамлакатга мўъжизавий учар куррада келиб, ўзини ҳукмдор деб эълон қилди ва катта шаҳар барпо этишни бошлаб юборди. Ҳозир шаҳар қурилиши якунланиш арафасида.